डाॅ. शीतल आमटे
डाॅ. शीतल आमटे

शीतल आमटे यांचे सासरे शिरीष करजगी आणि सासू सुहासिनी करजगी यांनी आमटे कुटुंबीयांना एक पत्र पाठवलंय. आनंदवनाच्या व्यवस्थापनातील सत्तास्पर्धेमुळे शीतल यांना एकटं पाडलं गेल्याचा आरोप करजगी यांनी केलाय. शीतल यांचं मानसिक आरोग्य ठीक नसल्याची अफवा जाणीवपूर्वक पसरवली गेली का, असा सवालही करजगींनी उपस्थित केलाय.

शीतल आमटे यांच्या आत्महत्येला दोन दिवस उलटल्यानंतर आता या आत्महत्येमागे कौटुंबिक संघर्ष आणि सत्तास्पर्धा असल्याचा आरोप शीतल आमटे यांच्या सासऱ्यांनी केलाय. त्यांनी आमटे कुटुंबाला पत्र पाठवून काही प्रश्न उपस्थित केलेत.

शीतल आमटे यांचे सासरे शिरीष करजगी आणि सासू सुहासिनी करजगी यांनी आमटे कुटुंबीयांना एक पत्र पाठवलंय. आनंदवनाच्या व्यवस्थापनातील सत्तास्पर्धेमुळे शीतल यांना एकटं पाडलं गेल्याचा आरोप करजगी यांनी केलाय. शीतल यांचं मानसिक आरोग्य ठीक नसल्याची अफवा जाणीवपूर्वक पसरवली गेली का, असा सवालही करजगींनी उपस्थित केलाय.

या पत्रात करजगी म्हणतात, “शीतलने संस्थेच्या कामात खूप योगदान दिले आहे, असं तुम्हीच लिहिले आहे.  मग जर शीतलला आज काहीं मानसिक ताण व नैराश्य आहे, तर तिला संभाळणे व आपुलकीने तिला जवळ न घेता, तिच्याशी न बोलता, तिला दूर का लोटले जाते आहे? कारण आनंदवनात सगळया handicapped ( mental/ physical) लोकांची काळजी घेतली जाते. मग सख्ख्या मुलीबाबत बोभाटा का? की यामागे आमटे कुटुंबाचा काहीं स्वार्थ आहे? डॉ. प्रकाश आमटेंना तर मुक्या प्राण्यांची भाषा कळते व ते त्यांच्याशी संवाद पण करतात.  मग स्वतःच्या पुतणीशी संवाद साधता आला नाही त्यांना? सोशल मीडियावर बदनामी करण्याची गरज काय?”

घराण्याचा वारसदार पुरुषच असावा, ही मानसिकता कधी बदलणार, असा सवाल करतानाच करजगी लिहितात, “कौस्तुभ आमटे ह्यास परत विस्वस्थ मंडळावर घेतले….. मला विचारावेसे वाटते की त्याला काढले का होते ??? खास गोष्ट म्हणजे ज्या सगळया ट्रस्टींनी त्याला काढले, त्यांनीच त्याला परत घेतले. तर आमच्यासारख्या असंख्य लोकांना हे विचारावेसे वाटते की त्याला ट्रस्टी म्हणून काढण्यामागचे कारण काय होते ?? व आता परत घेतले तर त्यानी अशी काय विशेष कामगिरी केली ???मागचा 4-5 वर्षांपासून तर कौस्तुभ आमटे चे नाव पण कुठे वाचण्यात आले नाही. इतक्या वर्ष तो होता कुठे ? की आमटे कुटुंब पण सर्वसामान्य माणसांप्रमाणे मुलगा ( घराण्याचा वारस) आणि मुलीमध्ये फरक करतात ??? आज मी सर्वांना खुले आव्हान करते की आनंदवनला जावे व शितल आणि गौतमने जे काम केले आहे ते स्वतःच्या डोळ्यांनी बघावे. आणि मग काय ते ठरवावे. आमटेंसारख्या नावाजलेल्या लोकांनी पण मुलामुलींमधे फरक करावा, ही खरंच लाजीरवाणी गोष्ट आहे. नाही का ?”

या पत्राच्या शेवटी त्यांनी काही काव्यपंक्तींचा उल्लेख करून विकास आमटेंना प्रश्न विचारला आहे. “उंची न अपुली वाढते फारशी वाटून हेवा। श्रेय ज्याचें त्यास द्यावें, एवढें लक्षांत ठेवा। ती पूर्वजांची थोरवी त्या पूर्वजांना गौरवी। ती न कामी आपुल्या, एवढें लक्षांत ठेवा। कौस्तुभ आमटे च्याबाबतीत वरच्या ओळी अगदी योग्य ठरतील. ज्या प्रचंड गतीने व डेडीकेशनने आज व मागच्या अनेक वर्षा पासून शितल व गौतमनी आनंदवनात काम केले आहे त्याला तोडच नाही. त्या बद्दल आम्हाला त्या दोघांचा खूप खूप अभिमान वाटतो.”