घुबडांचे बनावट मॉडेल आणि भक्षक प्राण्यांचे आवाज पक्ष्यांना घाबरवतात का? कॅनडामधील संशोधनात उघड झाले आहे ( फोटो सौजन्य : सोशल मीडिया )
जगभरात वेगाने वाढणाऱ्या पवन ऊर्जा (Wind Energy) प्रकल्पांमुळे हरित ऊर्जेची निर्मिती होत असली, तरी या अवाढव्य पवनचक्क्या (Wind Turbines) पक्ष्यांच्या जीवासाठी मोठा धोका ठरत आहेत. उंचावर वेगाने फिरणाऱ्या टर्बाइनच्या पात्यांशी धडकल्यामुळे दरवर्षी हजारो दुर्मिळ आणि स्थानिक पक्ष्यांचा दुर्दैवी मृत्यू होतो. या समस्येवर तोडगा काढण्यासाठी अनेक पवन ऊर्जा कंपन्या आणि पर्यावरणप्रेमी पक्ष्यांना घाबरवून दूर ठेवणाऱ्या विविध पारंपरिक पद्धतींचा वापर करतात. यामध्ये बनावट घुबडांचे पुतळे, पंख फडफडणारे मॉडेल्स आणि शिकारी प्राण्यांचे रेकॉर्ड केलेले आवाज प्लेबॅक करणे अशा उपायांचा समावेश असतो. मात्र, हे उपाय खरोखरच कार्य करतात का, की हा केवळ एक गैरसमज आहे? यावर कॅनडातील संशोधकांनी केलेल्या एका सखोल अभ्यासाने या क्षेत्रातील सर्वांचेच डोळे उघडले आहेत. (Wildlife Research)
कॅनडातील नोव्हा स्कॉशिया (Nova Scotia) येथे कॅथरीन डोर (Catherine Doucette), स्कॉट डिकी (Scott Dickey) आणि टोनी आर. वॉकर (Tony R. Walker) या प्रमुख संशोधकांनी पवन ऊर्जा प्रकल्पांजवळ पक्षी प्रतिबंधक उपायांची प्रत्यक्ष चाचणी घेणारे प्रयोग पार पाडले. त्यांचे हे महत्त्वपूर्ण संशोधन ‘प्रोसीडिंग्स ऑफ द नोव्हा स्कॉशियन इन्स्टिट्यूट ऑफ सायन्स’ (Proceedings of the Nova Scotian Institute of Science) या प्रसिद्ध वैज्ञानिक पत्रिकेत प्रकाशित झाले आहे. या संशोधनातून अत्यंत स्पष्ट आणि धक्कादायक माहिती समोर आली आहे की, बनावट घुबडांचे मॉडेल्स असोत वा शिकारी प्राण्यांचे भीषण आवाज, यापैकी कशानेही पक्षी टर्बाइन बसवलेल्या क्षेत्रांपासून दूर राहिले नाहीत.
हे क्षेत्र संशोधन (Fieldwork) २२ ऑगस्ट ते १६ सप्टेंबर २०१६ दरम्यान कॅनडातील हॅलिफॅक्सच्या वायव्येस २० किलोमीटर अंतरावर असलेल्या ५ टर्बाइनच्या एका पवन ऊर्जा प्रकल्पात आयोजित करण्यात आले होते. या अभ्यासाचा मुख्य उद्देश असा होता की, दृश्य (Visual) आणि श्राव्य (Acoustic) संकेतांचा वापर करून पक्ष्यांचे वर्तन बदलता येते का आणि त्यांना पवनचक्क्यांच्या धोकादायक पट्ट्यापासून दूर ठेवता येते का? हे तपासण्यासाठी संशोधकांनी अत्यंत बारकाईने प्रयोगाची रचना केली होती.
प्रयोगादरम्यान दोन मुख्य प्रकारच्या उपकरणांची प्रत्यक्ष चाचणी घेण्यात आली. पहिल्या दृकश्राव्य उपकरणामध्ये ‘बर्ड-एक्स प्रोवलर आउल’ (Bird-X Prowler Owl) नावाच्या विशेष बनावट घुबडाचा वापर करण्यात आला. वाऱ्याच्या वेगाने पंख फडफडवणारे हे कृत्रिम घुबड टर्बाइनपासून अवघ्या ५० मीटर अंतरावर बसवण्यात आले होते, जेणेकरून पक्ष्यांना तिथे एका मोठ्या भक्षक पक्षाची उपस्थिती भासावी. दुसऱ्या उपकरणात ध्वनी प्लेबॅक सिस्टीमचा वापर केला गेला. यामध्ये ‘रेड-टेल्ड हॉक’ (Red-tailed Hawk) या हिंस्त्र पक्षाच्या आवाजासोबत ‘ओव्हनबर्ड’ (Ovenbird) आणि ‘व्हाइट-थ्रोटेड स्पॅरो’ (White-throated Sparrow) या पक्षांच्या धोक्याच्या सूचना देणाऱ्या (Alarm Calls) आवाजांचे मिश्रण वाजवण्यात आले.
जागतिक घडामोडी संबंधित बातम्या वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा : US-Israel War : ‘अशी शक्ती बनू की शत्रू हल्ला करू शकणार नाही’; इराणच्या राष्ट्राध्यक्षांचा अमेरिका-इस्रायलला थेट इशारा
संशोधकांनी उपकरणांच्या उपस्थितीत आणि त्यांच्या अनुपस्थितीत पक्ष्यांच्या हालचालींची सखोल तुलना केली. ही तुलना अत्यंत आवश्यक होती, कारण पक्षी उपकरणांशिवाय इतर अनेक नैसर्गिक घटकांमुळे (जसे की अन्नाची उपलब्धता, हवामान किंवा मोसम) त्यांच्या वावराची जागा बदलू शकतात. संशोधकांनी चार वेगवेगळ्या परिस्थितींची तुलना केली: केवळ घुबडाचे मॉडेल असणे, घुबडाच्या मॉडेलसोबत धोकादायक आवाजांचे प्लेबॅक असणे, एक फिरणारे टर्बाइन असणे आणि एक स्थिर (बंद असलेले) टर्बाइन असणे.
प्रयोगाअंती मिळालेले निकाल धक्कादायक होते. एका सामान्य नियंत्रण क्षेत्राशी (Control Site) तुलना केली असता, बनावट घुबड आणि शिकारी पक्षांचे आवाज या दोन्ही उपायांचा पक्ष्यांच्या उपस्थितीवर किंवा त्यांच्या उड्डाण मार्गावर कोणताही लक्षणीय परिणाम झाला नाही. पक्षी या उपकरणांना पूर्णपणे दुर्लक्षित करून नेहमीप्रमाणेच टर्बाइनच्या परिसरात वावरत होते. त्यामुळे हे सिद्ध झाले की, अशा प्रकारच्या सोप्या आणि पारंपरिक उपायांमुळे पक्षी टर्बाइन असलेल्या भागांना भेट देण्यापासून अजिबात परावृत्त होत नाहीत.
जागतिक घडामोडी संबंधित बातम्या वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा : Marco Rubio: अमेरिकेचे परराष्ट्र सचिव मार्को रुबियो 200 दिग्गज उद्योगपतींसह भारत दौऱ्यावर; मुंबई आणि जामनगरवरच का आहे मुख्य भर?
हा अभ्यास पवन ऊर्जा प्रकल्प चालकांसाठी आणि वन्यजीव संरक्षण संस्थांसाठी अत्यंत डोळे उघडणारा ठरणार आहे. बाजारात मिळणारे व्यावसायिक पक्षी प्रतिबंधक उपाय (Bird Deterrents) अनेकदा मोठे दावे करतात; मात्र, प्रत्यक्ष क्षेत्रात त्यांची कार्यक्षमता शून्य असल्याचे या संशोधनाने दाखवून दिले आहे. जर पक्षी या उपकरणांना घाबरतच नसतील, तर त्यामुळे टर्बाइनशी होणाऱ्या धडका किंवा पक्ष्यांचे मृत्यू कमी होण्याचा प्रश्नच उद्भवत नाही.
वेगवेगळ्या पद्धतीने डिझाइन केलेले पुतळे किंवा ध्वनींचे वेगवेगळे संयोजन कदाचित वेगळा परिणाम दाखवू शकतील, असे काही तज्ज्ञांचे म्हणणे असले तरी, सध्या उपलब्ध असलेले बहुतांश उपाय निरुपयोगी ठरत आहेत. त्यामुळे पवन ऊर्जा प्रकल्पांच्या चालकांनी केवळ कागदी उपायांवर अवलंबून न राहता, पक्ष्यांच्या संरक्षणासाठी अधिक ठोस, वैज्ञानिक आणि प्रगत तंत्रज्ञानाचा स्वीकार करण्याची नितांत गरज निर्माण झाली आहे. आता रडार आधारित टर्बाइन शटडाउन सिस्टीम (Radar-based shut-down systems) किंवा एआय कॅमेऱ्यांसारख्या (AI Camera Detection) आधुनिक पर्यायांवर भर देणे काळाची गरज बनले आहे.






