(फोटो सौजन्य-AI एआय)
‘साहेब, आता आत्महत्या करण्याची वेळ आली…’ : ३ ऑक्टोबर. पालकमंत्री डॉ. भोयर यांचा दुष्काळ पाहणी दौरा. परिसरातील शेतकऱ्यांच्या अडचणी जाणून घेत असताना सपाटे यांनी पुढे येत आपली व्यथा मांडली. साडेचार एकरांतील धान पाण्याअभावी करपले. शेतीत पैसा उरला नाही. जनावरांच्या चाऱ्याचा खर्च वाढला. दूध उत्पादनही घटले. त्यात मुलगा आणि मुलगी शिक्षणासाठी घरापासून दूर. दरमहा त्यांच्या शिक्षणासाठी पैसे पाठवावे लागतात. अशा परिस्थितीत कुटुंबाचा गाडा कसा ओढायचा, हा प्रश्न त्यांनी मांडला. परिस्थिती अशीच राहिली तर आत्महत्या करण्याची वेळ येईल.
यंदा धानाची लागवड केली; पण पावसाने साथ सोडली. शेतीला पाणी देणाऱ्या तलावात पुरेसा साठा नव्हता. पिकाची वाढ खुंटली आणि उभे धान डोळ्यांसमोर करपताना पाहण्याची वेळ आली. शेतीचा खर्च मात्र कमी झाला नाही. मशागतीची साधने, मजुरी, खते आणि अन्य निविष्ठांच्या वाढत्या खर्चाने कंबरडे मोडले. शेतीला जोडधंदा असलेल्या पशुपालनातूनही अपेक्षित आधार मिळत नव्हता. अशा परिस्थितीत वर्षभराच्या उत्पन्नाचा आधार असलेले पीक हातातून निसटले. कुटुंबाचा उदरनिर्वाह, कर्जाचा ताण आणि मुलांच्या शिक्षणाचा खर्च या सगळ्या चिंता एकवटत गेल्या.
धान करपले… आशा, अपेक्षांवर फेरले पाणी
पहाटे आली काळीज पिळवटून टाकणारी बातमी आजची पहाट धोपकरांसाठी नेहमीसारखी उगवली नाही. सपाटे यांनी शेतातील खासगी विहिरीत उडी घेतल्याची बातमी गावात पसरली आणि काही क्षणांतच गावावर शोककळा पसरली. ज्याने काही दिवसांपूर्वी आपली व्यथा पालकमंत्र्यांसमोर मांडली होती, तोच शेतकरी आता या जगात नव्हता. त्यांच्या मृत्यूची बातमी पसरताच गावात अस्वस्थता घोधावत आहे.
एक मृत्यू… अनेक प्रश्न : राजेंद्र सपाटे यांच्या मृत्यूने केवळ एका कुटुंबाचा आधार हिरावला नाही, तर दुष्काळाच्या छायेत जगणाऱ्या शेतकऱ्यांच्या प्रश्नांना पुन्हा समोर आणले आहे. पालकमंत्र्यांसमोर व्यथा मांडल्यानंतर अवघ्या पाच दिवसांत घडलेली ही घटना ग्रामस्थांच्या मनाला चटका लावून गेली आहे. ‘शेतकरी बोलतो तेव्हा त्याची व्यथा ऐकली जाण्यापेक्षा त्यावर वेळीच कृती झाली पाहिजे. शासनाने आता पाऊल उचलले नाही, तर अशा घटना थांबणार कशा?’ हा सवाल शेतकऱ्यांच्या मनात्त धुमसत आहे.






