शाळा शिक्षणाचे मंदिर की शिक्षेची क्रूर छळाची केंद्रे? शिक्षकांनी याचा आवश्य करावा विचार

शाळेमध्ये विद्यार्थ्यांसाठी हसरे-खेळते वातावरण असणे गरजेचे आहे. शाळेमधील शिक्षकांनी क्रूर शिक्षा दिल्या तर लहान मुली ही लहानपणीच कोमेजून जातील.

जेव्हा शिकवण्याच्या पद्धती बदलल्या आहेत आणि मारहाण किंवा शारीरिक शिक्षा पूर्णपणे प्रतिबंधित आहे, तेव्हा वसईतील प्राथमिक शाळेतील एका शिक्षिकेने ९ वर्षांच्या मुलीला इतकी कठोर शिक्षा का केली की तिला तिचा जीव गमवावा लागला.  जेव्हा ती मुलगी शाळेत उशिरा आली तेव्हा क्रूर शिक्षिकेने तिला तिची स्कूल बॅग पाठीवर घेऊन १०० उठा-बशा काढायला लावल्या. यामुळे ती थकली आणि आजारी पडली. काही दिवस रुग्णालयात राहिल्यानंतर तिचा मृत्यू झाला. पालकांनी पोलिस तक्रार दाखल केली.

चौकशीत संपूर्ण सत्य उघड होईल, पण शाळेत मुलांना मारण्यासही मनाई असताना, शिक्षकाने त्या लहान मुलीला इतकी कठोर शिक्षा का केली? मुलांना तणावमुक्त वातावरणात शिकवले पाहिजे. “काठी पडली तर मारहाण होईल आणि ज्ञान येईल!” असे म्हणायचे ते दिवस गेले आहेत! शिकवण्याच्या पद्धती वैज्ञानिक आणि सुसंस्कृत झाल्या आहेत. शिक्षकांनी बालमानसशास्त्र समजून घेतले पाहिजे, तरच ते मुलांना योग्यरित्या ज्ञान देऊ शकतील. लहान मुले मातीच्या गोळ्यासारखी असतात त्यांना हवे तसे आकार देता येतो. हीच मुले नंतर डॉक्टर, अभियंते, वकील, प्राध्यापक, प्रशासक आणि व्यापारी बनतील. त्यांच्याशी संवेदनशीलतेने वागले पाहिजे. शिस्तीच्या नावाखाली शिक्षा देण्यालाही मर्यादा असतात.

राजकीय बातम्या वाचण्यासाठी क्लिक करा

कधीकधी अशा बातम्या येतात ज्या आपल्याला विचार करायला लावतात की शाळा छळाची केंद्रे बनली आहेत का? एका मुलाला इतक्या जोरात मारण्यात आले की त्याचा कानाचा पडदा फुटला. दुसऱ्या मुलाला इतका व्यायाम करायला भाग पाडण्यात आले की त्याचे मूत्रपिंड खराब झाले. अलिकडेच, दिल्लीतील एका शाळेच्या वरच्या मजल्यावरून एक लहान मुलगी पडली आणि तिचा मृत्यू झाला. तिच्या वर्गमित्रांनी तिला त्रास दिला आणि पालकांनी तक्रार केल्यानंतरही शिक्षिकेने तक्रार गांभीर्याने घेतली नाही. शाळेतील वातावरण मुलांसाठी मैत्रीपूर्ण आणि प्रेमळ असले पाहिजे, भीतीदायक नसावे.

नवराष्ट्र विशेष लेख वाचण्यासाठी क्लिक करा 

केवळ शिक्षेनेच मुलाला सुधारता येते असा विचार करणे चुकीचे आहे. विद्यार्थ्यावर शारीरिक वेदना लादणे अत्यंत अयोग्य आहे. नवीन शिक्षण धोरणात स्वायत्तता, सर्जनशीलता, लवचिकता आणि विद्यार्थ्यांच्या मूलभूत गुणांचा विकास करण्याचा प्रयत्न केला आहे. केवळ संवेदनशील, दयाळू आणि सुसंस्कृत शिक्षकच शिक्षणाची व्यापक उद्दिष्टे पूर्णपणे साकार करू शकतात. साने गुरुजी हे महाराष्ट्रात एक आदर्श आहेत. शिक्षक, मग ते गावातील असोत किंवा शहरे, मुलांवर शारीरिक अत्याचार करू नयेत याची खात्री केली पाहिजे.

लेख – चंद्रमोहन द्विवेदी

 

याचे मूळ आर्टिकल वाचण्यासाठी आपण https://navbharatlive.com/ यावर क्लिक करावे