सनी देओलचा 'इक्का' ठरला फिका? रहमान डकैतचा पुनरागमनही वाचवू शकला नाही चित्रपट; जाणून घ्या रिव्ह्यू
तुम्ही कदाचित चित्रपटाचा शेवट आधीच ओळखू शकाल. कायदेशीर घटक आणि ताणलेल्या कथानकामुळे, सनी देओलच्या कोर्टरूम ड्रामाकडून अपेक्षित असलेला प्रभाव पाडण्यात हा चित्रपट अपयशी ठरतो. चला तर मग जाणून घेऊया की सनी देओल आणि अक्षय खन्ना यांचा ‘इक्का’ कसा आहे.
हा चित्रपट अर्जुन उर्फ इक्का (सनी देओल) नावाच्या वकिलाभोवती फिरतो, जो आपल्या संपूर्ण कारकिर्दीत एकही केस हरलेला नाही. जेव्हा शौर्यमान (अक्षय खन्ना) नावाच्या एका शक्तिशाली आणि श्रीमंत व्यक्तीवर खुनाच्या प्रयत्नाचा आरोप होतो, तेव्हा कथेला एक वेगळे वळण मिळते. सुरुवातीला, इक्का ही केस घेण्यास स्पष्टपणे नकार देतो. पण मग, एक चमत्कार घडतो, जो नंतर एक वैद्यकीय स्थिती असल्याचे उघड होते (याबद्दल अधिक जाणून घेण्यासाठी तुम्हाला चित्रपट पाहावा लागेल), आणि त्यामुळे इक्का शौर्यमानचा बचाव वकील म्हणून कोर्टात हजर होतो. दरम्यान, मधुरिमा (तिलोत्तमा शोम) पीडिताच्या बाजूचे नेतृत्व करते. आपला विजयाचा विक्रम कायम ठेवण्यासाठी आणि शौर्यमानला वाचवण्यासाठी, इक्का ही कायदेशीर कोंडी सोडवण्यासाठी आपले सर्वस्व पणाला लावतो. पण तो हा कायदेशीर गुंता सोडवू शकेल का? हेच चित्रपटाचे मुख्य कथानक आहे.
प्रेक्षकांना एका उत्कृष्ट कोर्टरूम ड्रामाची अपेक्षा असते, जो त्यांना खुर्चीच्या टोकावर खिळवून ठेवेल, नवीन प्रश्न निर्माण करेल आणि क्लायमॅक्सने थक्क करून सोडेल. मात्र, ‘इक्का’ या निकषांवर कमी पडतो. चित्रपटाची पटकथा खूपच ढिसाळपणे लिहिलेली आहे, ज्यामुळे कथा अनावश्यकपणे ताणलेली आणि लांबलेली वाटते. चित्रपटाचा खरा आनंद त्याच्या क्लायमॅक्समध्ये मिळू शकतो, पण त्यासाठी तुम्हाला तिथपर्यंत धीर धरावा लागेल, कारण संपूर्ण चित्रपटात कोणतेही मोठे ट्विस्ट नाहीत. कायदेशीर दृष्टिकोनातूनही चित्रपटाच्या कथेत अनेक मोठ्या त्रुटी आहेत, ज्यामुळे त्याला एक तर्कसंगत कोर्टरूम ड्रामा म्हणून स्वीकारणे कठीण होते. काही दृश्ये तर न्यायालयातील न्यायाधीशांच्या अधिकारावरच प्रश्नचिन्ह निर्माण करतात.
सनी देओलचा अभिनय यावेळी पूर्णपणे वेगळा आहे. त्याने खूप नैसर्गिक अभिनय केला आहे, कारण या भूमिकेत त्याला ओरडावे लागत नाही किंवा त्याचा प्रसिद्ध ‘२.५ किलोचा हात’ वापरावा लागत नाही. चाहत्यांना त्याची जुनी संवादफेक नक्कीच आवडेल. दुसरीकडे, अक्षय खन्नाचे पात्र थोडे निराशाजनक आहे. तो या चित्रपटात त्याच जुन्या ‘रहमान डाकोइट’ अवतारात दिसतो, फक्त त्याचे नाव बदलले आहे. त्याची वाकडी मान आणि दबलेला आवाज प्रभावित करण्याऐवजी त्रासदायक वाटतो. दिया मिर्झाने आपल्या भूमिकेला पूर्ण न्याय दिला आहे आणि तिचे डोळे खूप काही सांगून जातात. संजीदा शेखला पडद्यावर फार काही करायला मिळाले नाही, पण ती छान दिसते आणि दर्या बेदीसुद्धा बरीच गोंडस आहे. तिलोत्तमा शोम एका घाबरलेल्या वकिलाच्या भूमिकेत पूर्णपणे रमून गेली आहे आणि तिचे काम उत्कृष्ट आहे. न्यायाधीशाची भूमिका साकारणाऱ्या विक्रम सिंग यांचा आवाज ‘बिग बॉस’च्या निवेदकाची आठवण करून देतो.
तांत्रिकदृष्ट्या, ‘इक्का’चे कॅमेरावर्क सामान्य दर्जाचे आहे. पार्श्वसंगीत काही ठिकाणी चांगले जमले आहे, पण ते फारसे ताजे वाटत नाही; काही वेळा ते आधी ऐकल्यासारखे वाटते. अल्थिया कौशल आणि मयंक तिवारी यांना एक खरोखरच उत्कृष्ट चित्रपट बनवण्याची संधी होती, पण त्यांनी ती गमावली.
जरी दिग्दर्शक सिद्धार्थ पी. मल्होत्रा यांनी वरिष्ठ आणि कनिष्ठ वकिलांची जीवनशैली आणि कार्यपद्धती पडद्यावर उत्तमरित्या चित्रित केली असली तरी, ते चित्रपट पाहण्याजोगा बनवण्यात यशस्वी ठरतात, पण कमकुवत पटकथेमुळे प्रेक्षकांच्या मनावर कायमस्वरूपी छाप सोडण्यात अपयशी ठरतात. कोर्टरूममधील सनी देओलचे पात्र यापूर्वी कधीही इतके कमकुवत वाटले नव्हते. चित्रपट आणि कलाकार दोघेही ट्रेलरमुळे निर्माण झालेल्या अपेक्षा पूर्ण करण्यात अपयशी ठरले.
शाहरुख खानने खरेदी केली आयुष्यातील सगळ्यात मौल्यवान गोष्ट! येथूनच सुरु झाला होता किंग खानचा प्रवास
.png "Videos"){kind=small}
