
photo- yandex
कुत्र्याच्या चाव्यांव्यतिरिक्त, ओरखड्यांमुळे देखील रेबीजचा धोका निर्माण होऊ शकतो, विशेषतः जर ओरखड्यामुळे त्वचेचा वरचा थर फाटला असेल. जर कुत्रा रेबीजने संक्रमित असेल आणि त्याची लाळ त्याच्या पंजावर किंवा नखांवर असेल, तर तो विषाणू त्या ओरखड्याद्वारे शरीरात प्रवेश करू शकतो. ओरखड्यातून रक्त येवो वा न येवो, त्वचेवरील कोणत्याही दुखापतीकडे किंवा जखमेकडे दुर्लक्ष करू नये. जागतिक आरोग्य संघटनेनुसार, रक्ताशिवाय त्वचेवरील अगदी लहानसा ओरखडा किंवा खरचटणे देखील संभाव्य रेबीज संसर्गाचा धोका निर्माण करू शकते.
कुत्र्याच्या चाटण्याने रेबीज होण्याचा धोका, कुत्र्याची लाळ शरीराच्या कोणत्या भागाच्या संपर्कात येते यावर अवलंबून असतो. जर कुत्रा एखाद्या व्यक्तीच्या निरोगी, त्वचेला चाटत असेल, तर सामान्यतः रेबीज संसर्गाचा धोका मानला जात नाही. परंतु, जर संक्रमित कुत्र्याची लाळ कापलेल्या, जखमेच्या, ओरखड्याच्या किंवा ठिकाणी लागली, तर विषाणू शरीरात प्रवेश करू शकतो.
त्याचप्रमाणे, जर संक्रमित प्राण्याची लाळ डोळे, नाक किंवा तोंडात गेली, तर त्यामुळे देखील संसर्गाचा धोका निर्माण होऊ शकतो. म्हणून, कुत्र्याने चाटले नाही म्हणून त्याकडे दुर्लक्ष करू नये.