मंगळवार, 10 नोव्हेंबर 2026
(फोटो सौजन्य-सोशल मीडिया)
Ranbir Kapoor Ramayana Armour:मोठ्या पडद्यावर एखादा भव्य चित्रपट पाहताना प्रेक्षकांचे लक्ष कलाकार, त्यांचे पोशाख आणि भव्य सेटवर केंद्रित होते. मात्र, या सगळ्यामागे अनेक अनोळखी हातांची मेहनत असते. नितेश तिवारी यांच्या बहुचर्चित ‘रामायण: राइज ऑफ अ लेजेंड’ या चित्रपटासाठीही अशाच काही कारागिरांनी महत्त्वपूर्ण योगदान दिले आहे. प्रभू श्रीरामांची भूमिका साकारणाऱ्या रणबीर कपूरसाठी खास चिलखत तयार करण्याचे काम आसाममधील एका छोट्या गावातील १५ कारागिरांनी केले. विशेष म्हणजे, हे चिलखत कोणत्या चित्रपटासाठी तयार केले जात आहे, याची त्यांना सुरुवातीला कल्पनाही नव्हती.
आसाममधील बारपेटा जिल्ह्यातील जेनिया बंगालीपारा या गावात जयनाल अब्दिन आणि त्यांच्या टीमने रणबीर कपूरसाठी हे खास चिलखत तयार केले. त्यांच्या टीममध्ये एकूण १५ कारागीर होते. बांबूच्या पट्ट्या, वेत आणि रबर यांचा वापर करून त्यांनी हे चिलखत हाताने तयार केले. या संपूर्ण कामासाठी जवळपास साडेतीन वर्षांचा कालावधी लागला.
एएनआय या वृत्तसंस्थेशी बोलताना जयनाल अब्दिन यांनी या कामाचा अनुभव सांगितला. हा प्रकल्प त्यांच्यापर्यंत थेट चित्रपटाच्या निर्मिती टीमकडून आला नव्हता. सुरुवातीला ‘ग्राम उन्नयन’ या स्थानिक संस्थेचे अब्दुल मलिक यांच्यापर्यंत हे काम पोहोचले. त्यांनी जयनाल यांना फोन करून चिलखत तयार करण्याबाबत माहिती दिली. त्यानंतर त्यांना चिलखताचे डिझाइन आणि रेखाचित्रे असलेली फाईल देण्यात आली. जयनाल यांनी आपल्या टीमसोबत त्यावर चर्चा केली आणि काम सुरू केले.
वेताच्या चिलखतात आली अडचण; रबरचा केला वापर
या चिलखताच्या निर्मितीतील सर्वात मोठे आव्हान म्हणजे ते दिसायला भव्य असण्यासोबतच कलाकाराला अॅक्शन दृश्यांमध्ये सहज हालचाल करता येईल असे बनवणे. सुरुवातीला कारागिरांनी केवळ वेताचा वापर करून चिलखताचा नमुना तयार केला. मात्र, मान आणि खांद्यांच्या भागात ते योग्य प्रकारे बसत नव्हते. चित्रपटाच्या टीमने त्यात बदल सुचवले.
त्यानंतर रणबीर कपूरवर चिलखताची चाचणी करण्यात आली. मात्र, केवळ वेतापासून बनवलेले चिलखत खूप कडक असल्याने रणबीरला हात-पाय हलवताना अडचणी येत होत्या. तसेच मान आणि खांद्यांवरही दाब येत होता. त्यामुळे चित्रपटाच्या टीमने जयनाल यांच्याकडे पर्यायी साहित्याबाबत सूचना मागितल्या.
यानंतर टीमने काळ्या आणि हिरव्या रंगाचे रबर पाठवले. मात्र, केवळ रबर वापरून विणकाम करणे सोपे नव्हते. त्यामुळे जयनाल यांनी कॉस्च्युम डिझायनर अजय यांच्याशी चर्चा केली. त्यांनी अर्धे वेत आणि अर्धे रबर वापरण्याची कल्पना मांडली. ही कल्पना डिझायनरला पसंत पडली आणि त्यानुसार चिलखताचा नवा नमुना तयार करण्यात आला. अखेर या डिझाइनला मंजुरी मिळाल्यानंतर त्याच पद्धतीने चिलखत तयार करण्याचे काम सुरू झाले.
जयनाल यांच्या म्हणण्यानुसार, चित्रपटाच्या चित्रीकरणाच्या गरजेनुसार त्यांना कधी आठ, तर कधी दहा चिलखतांची मागणी केली जात असे. त्यामुळे अनेकदा कमी वेळेत काम पूर्ण करावे लागत होते. जवळपास साडेतीन वर्षांच्या कालावधीत त्यांच्या टीमने ३० ते ३५ चिलखते तयार केली.
काही वेळा मुंबईतील चित्रीकरणासाठी चिलखताची तातडीने गरज भासत असे. अशा वेळी तयार चिलखते बारपेटाहून गुवाहाटी विमानतळावर पाठवली जात. तिथून चित्रपटाच्या टीमपर्यंत ती पोहोचवली जात असत. अवघ्या दोन ते तीन तासांत चिलखत मिळाल्याची पुष्टीही टीमकडून केली जात असे.
चित्रपट प्रदर्शित झाल्यानंतरच समजलं सत्य!
या संपूर्ण प्रकल्पादरम्यान कारागिरांना आपण नेमके कोणत्या चित्रपटासाठी काम करत आहोत, याची माहिती नव्हती. चित्रपटाच्या टीमने त्यांना केवळ एका चित्रपटाच्या चित्रीकरणासाठी चिलखते तयार केली जात असल्याचे सांगितले होते. तसेच या प्रकल्पाबाबतची माहिती गुप्त ठेवण्यास सांगितले होते.
विशेष म्हणजे, जयनाल यांनी तयार केलेली चिलखते ‘रामायण’ चित्रपटाचा भाग आहेत, हे त्यांना चित्रपट प्रदर्शित झाल्यानंतरच समजले. पडद्यावर रणबीर कपूरच्या अंगावर दिसणाऱ्या चिलखतामागे आसाममधील एका छोट्या गावातील १५ कारागिरांची साडेतीन वर्षांची मेहनत दडलेली आहे. त्यामुळे या भव्य चित्रपटाच्या निर्मितीमागील या अनोख्या कथेची सध्या चर्चा होत आहे.
