इच्छा असूनही नोकरी सोडू शकत नाही? तुम्ही पण ‘Job Hugging’ चे बळी ठरला आहात का? नेमकं आहे तरी काय?

नोकरी ही आजच्या काळाची गरज आहे. सध्याची परिस्थिती पाहता आर्थिक असुरक्षितता, नवीन संधींची कमतरता, किंवा कामाच्या ठिकाणचा ताण यांसारख्या कारणांमुळे अनेकजण ही नोकरी सोडण्याचा निर्णय पुढे ढकलतात.

• इच्छा असूनही नोकरी सोडू शकत नाही
• तुम्ही पण ‘Job Hugging’ चे बळी ठरला आहात का
• नेमकं आहे तरी काय?

कल्पना करा की एखादी व्यक्ती अशा नोकरीला कवटाळून बसली आहे जिथे कोणतीही प्रगती नाही, पगारात चांगली वाढ नाही आणि कामात आनंदही नाही. तरीही, हे सर्व असूनही, ती व्यक्ती नोकरी सोडायला तयार नाही. हा कमकुवतपणा नाही; हा एक नवीन ट्रेंड आहे ज्याला जग आता ‘जॉब हगिंग’ (Job Hugging) म्हणून ओळखत आहे. पूर्वी, ‘ग्रेट रेजिग्नेशन’ (Great Resignation) च्या काळात, लोक मोठ्या संख्येने नोकऱ्या सोडत होते. त्यानंतर ‘क्वाइट क्विटिंग’ (Quiet Quitting) चे युग आले, ज्यात लोक नोकरीत असतानाच स्वेच्छेने नोकरी सोडत होते. आता, २०२६ मध्ये, आणखी एक नवीन ट्रेंड उदयास आला आहे, ज्यात लोक नोकरी सोडत नाहीत. तर बुडणाऱ्या माणसाप्रमाणे लाकडी तुळईला घट्ट धरून नोकरीला चिकटून बसले आहेत.

कर्नाटकात 93 टक्के विद्यार्थ्यांनी निवडली ‘हिंदी’; इंग्रजी, कन्नडनंतर तिसरी भाषेला पसंती

भीतीतून निर्माण झालेली निष्ठा?

‘जॉब हगिंग’ म्हणजे नोकरीला इतकं कवटाळून ठेवणे की तुम्ही कोणतीही नवीन आव्हाने स्वीकारत नाही, बढती मागत नाही आणि तुम्ही इतर कशाचाही विचार करत आहात हे कोणालाही कळू देत नाही. फक्त शांतपणे तिथे बसून राहणे, ही निष्ठा नाही, ही भीती आहे. ‘शेवटी आलेला, आधी जाणारा’ या नियमाची भीती इतकी खोलवर रुजली आहे की, लोक स्वतःच्याच प्रगतीत अडथळा आणत आहेत.

भारतात ही गोष्ट आणखी खोलवर रुजलेली आहे. इथे घरभाडे, मुलांची फी, पालकत्वाची जबाबदारी, ईएमआय—सर्व काही त्या एका नोकरीवर अवलंबून असते. अशा परिस्थितीत, जोखीम पत्करण्याचे धाडस गोळा करणे कठीण असते. ही सवय तीन प्रकारे विनाशाकडे नेते.

पहिला तोटा: कौशल्ये गंजू लागतात

जेव्हा तुम्ही आव्हानात्मक काम टाळता आणि नवीन गोष्टी शिकणे थांबवता, तेव्हा तुमचे बाजारमूल्य हळूहळू कमी होते. आजच्या जगात, एकाच ठिकाणी राहणे म्हणजे मूलतः मागे जाण्यासारखे आहे.

दुसरा तोटा: निष्ठेचा अभाव

जगभरातील संशोधनातून असे दिसून आले आहे की, जे लोक दर २ ते ४ वर्षांनी नोकरी बदलतात, ते एकाच ठिकाणी राहणाऱ्यांपेक्षा लक्षणीयरीत्या जास्त पगार मिळवतात. जे लोक नोकरी सोडणार नाहीत हे माहीत असल्यामुळे कंपन्यांना त्यांना जास्त पगार देण्याची गरज वाटत नाही. वर्षानुवर्षे, हा फरक लाखो रुपयांपर्यंत वाढत जातो.

तिसरा तोटा: मनातील वाढता कोंडमारा

जेव्हा प्रेरणेचा स्रोत आवड नसून भीती असते, तेव्हा कामातील सर्जनशीलता कमी होऊ लागते. चिडचिड वाढते. कामातील रस कमी झाल्याचे स्पष्ट दिसू लागते. आणि हे सर्व हळूहळू कामगिरीत दिसू लागते.

काय करावे?

एक गोष्ट जी तुम्ही आजपासून सुरू करू शकता ती म्हणजे, नोकरी करत असतानाही बाजारपेठेशी जोडलेले राहणे. लिंक्डइन (LinkedIn) अद्ययावत ठेवा, नवीन कौशल्ये शिकत राहा आणि उद्योगातील लोकांशी बोलत राहा. याचा अर्थ असा नाही की तुम्ही उद्याच नोकरी सोडावी; याचा अर्थ असा आहे की गरज पडल्यास तुम्ही तयार आहात. नोकरी वाचवण्याचा प्रयत्न करणे आणि सक्षम राहण्याचा प्रयत्न करणे यात फरक आहे.

1200 शिक्षकांना ‘DCPC’ योजना, BMC कडून परिभाषित अंशदान निवृत्तीवेतन योजनेचे परिपत्रक जारी