Mahabharat: महाभारतातील ‘ते’ 3 शाप आजही कलियुगात ठरते आहे खरे! काय आहे यामागील सत्य

प्रचलित मान्यतेनुसार, महाभारताच्या काळात युधिष्ठिर (एका ऋषीचा पुत्र) आणि भगवान कृष्ण यांनी दिलेल्या प्राचीन शापांचे परिणाम आजही कलियुगात जाणवतात. हे कोणते नक्की शाप आहेत जाणून घ्या

• महाभारतातील रहस्यमयी ३ शाप 

• या शापांमध्ये स्त्रियांची रहस्ये लपवण्याची असमर्थता, राजा परीक्षितचा सर्पदंशाने मृत्यू आणि अश्वत्थामाचे कलियुगाच्या अंतापर्यंत भटकणे यांचा समावेश आहे

• नक्की काय होतो परिणाम 

महाभारत गाथा ही केवळ एका मोठ्या युद्धाची कथा नाही, तर जीवन कसे जगावे यावरील एक गहन ग्रंथ मानली जाते. कौरव आणि पांडवांमध्ये लढले गेलेले हे भयंकर युद्ध म्हणजे खरे तर धर्म आणि अधर्म यांच्यातील एका मोठ्या लढाईचे प्रतीक होते. हा संपूर्ण ग्रंथ आपल्याला आपल्या कृती, सत्याचा मार्ग, नातेसंबंधांचे महत्त्व आणि आपल्या निर्णयांचे परिणाम यांबद्दल बरेच काही शिकवतो.

कुरुक्षेत्राच्या रणांगणावर आणि त्यानंतर अनेक गंभीर शाप दिले गेले, जे आजही लोकांमध्ये दृढ श्रद्धा म्हणून जपले जातात. असे मानले जाते की, त्या वेळी उच्चारलेल्या काही शापांचे गहन परिणाम आजही कलियुगात थेट अनुभवता येतात. लोक या प्राचीन शापांना त्यांच्या कर्मांच्या परिणामांचा पुरावा आणि जीवनासाठी एक गहन चेतावणी मानतात.

धर्मराज युधिष्ठिराचा शाप

पहिला शाप धर्मराज युधिष्ठिराने संपूर्ण स्त्री जातीवर दिला होता. महाभारतानुसार, जेव्हा सूर्यपुत्र कर्ण मरण पावला, तेव्हा त्याच्या अंत्यविधीच्या वेळी माता कुंतीने पांडवांना एक गंभीर रहस्य सांगितले. रडत रडत कुंतीने सांगितले की कर्ण हा दुसरा कोणी नसून त्यांचा थोरला भाऊ होता. हे भयंकर सत्य कळल्यावर युधिष्ठिर अत्यंत दुःखी झाला आणि पश्चात्तापाने व्याकूळ झाला.

आपल्याच भावाविरुद्ध नकळतपणे एवढे मोठे युद्ध लढल्याबद्दल त्याला सर्वाधिक पश्चात्ताप होत होता. युधिष्ठिराला वाटले की, जर त्याला हे सत्य आधीच कळले असते, तर महाभारतातील तो भीषण नरसंहार टाळता आला असता. या तीव्र दुःखात आणि क्रोधात, त्याने जड अंतःकरणाने घोषित केले की, तेव्हापासून जगातील कोणतीही स्त्री कोणतेही रहस्य पूर्णपणे लपवून ठेवू शकणार नाही. या कथेच्या आधारावर, स्त्रिया जास्त काळ रहस्ये लपवून ठेवू शकत नाहीत ही सामाजिक धारणा आजही टिकून आहे, जरी आधुनिक विज्ञानाने याला कोणताही ठोस आधार दिलेला नाही.

Mahabharat : महाभारतातील तो योद्धा ज्याचा शापच ठरला त्याच्या जीवनातील मोठे वरदान

राजा परीक्षितचा मृत्यू

महाभारतानंतर लगेचच राजा परीक्षितचा मृत्यू झाला असे मानले जाते, अशी आणखी एक कथा आहे. ऐतिहासिकदृष्ट्या, ही कथा कलियुगाच्या अगदी सुरुवातीशी जोडलेली आहे. कथेनुसार, राजा परीक्षित एकदा एका घनदाट जंगलात शिकारीसाठी गेला होता. तिथे फिरत असताना, त्याला शमिक ऋषी दिसले, जे आपल्या ध्यानात पूर्णपणे मग्न होते. उत्सुकतेपोटी राजाने त्यांच्याशी अनेक वेळा बोलण्याचा प्रयत्न केला, परंतु ऋषींनी त्यावेळी मौनव्रत पाळले होते, त्यामुळे राजाच्या कोणत्याही बोलण्याला त्यांनी उत्तर दिले नाही.

ऋषींच्या या वागण्याने राजा परीक्षितला अपमानित वाटले आणि संतापून त्याने जवळच पडलेला एक मेलेला साप उचलून ऋषींच्या गळ्यात घातला. जेव्हा ऋषींच्या मुलाला राजाच्या या असभ्य वागणुकीबद्दल कळले, तेव्हा तो अत्यंत संतप्त झाला आणि त्याने राजाला शाप दिला की, सात दिवसांच्या आत त्याचा सर्पदंशाने मृत्यू होईल. असे म्हटले जाते की सातव्या दिवशी राजा परीक्षितला तक्षक नावाच्या अत्यंत विषारी सर्पाने दंश केला, ज्यामुळे त्याचा मृत्यू झाला.

भगवान कृष्णाचा एक भयंकर शाप

तिसरा आणि सर्वात भयंकर शाप स्वतः भगवान कृष्णाने गुरू द्रोणाचार्यांचा पुत्र अश्वत्थामाला दिला होता. महाभारताच्या मुख्य कथेनुसार, अश्वत्थामाने आपल्या वडिलांच्या मृत्यूचा बदला घेण्यासाठी सर्व मर्यादा ओलांडल्या. त्याने रात्रीच्या अंधारात झोपलेल्या पांडवांचे धाकटे पुत्र, उपपांडव, यांची निर्घृणपणे हत्या केली. हे क्रूर कृत्य युद्धाच्या स्थापित नियमांच्या पूर्णपणे विरुद्ध मानले गेले. इतकेच नव्हे तर, संपूर्ण पांडव वंश कायमचा नष्ट करण्याच्या उद्देशाने त्याने अभिमन्यूची पत्नी उत्तरा हिच्या गर्भावरही हल्ला केला.

अश्वत्थामाच्या या भयंकर कृत्याने दुःखी आणि अत्यंत संतप्त झालेल्या द्वारकेचे स्वामी भगवान कृष्णाने त्याला एक कठोर आणि वेदनादायी शाप दिला. भगवान कृष्णाने अश्वत्थामाला सांगितले की त्याचा कधीही मृत्यू होणार नाही आणि या पापामुळे तो कलियुगाच्या अंतापर्यंत पृथ्वीवर भटकत राहील. आजही, अनेक लोकश्रद्धा अश्वत्थामा जिवंत असल्याचा दावा करतात आणि त्याला पाहिल्याच्या कथा सतत समोर येत राहतात, जरी यासाठी कोणताही ठोस पुरावा उपलब्ध नाही.

Mahabharat: अभिमन्यू अर्जुन नव्हता तर या देवाचा होता पुत्र, पृथ्वीवर राहण्यासाठी मिळाली होती फक्त १६ वर्षे

कलियुगाचा एकूण कालावधी

या संपूर्ण घटनेसोबतच, आपल्या धार्मिक ग्रंथांमध्ये कलियुगाच्या एकूण कालावधीचेही तपशीलवार वर्णन आहे. हिंदू धार्मिक ग्रंथ आणि पुराणांनुसार, कलियुगाचा एकूण कालावधी अंदाजे ४,३२,००० वर्षे आहे. तज्ञांच्या मते, हे युग इसवी सन पूर्व ३१०२ च्या सुमारास, भगवान कृष्णाने पृथ्वी सोडल्यानंतर लगेचच सुरू झाले. सध्या, या कलियुगाची केवळ काही हजार वर्षेच उलटून गेली आहेत. याचा अर्थ असा की, हे कलियुग अजूनही त्याच्या अगदी सुरुवातीच्या टप्प्यात आहे आणि हे युग भविष्यातही खूप काळ असेच चालू राहील.
टीपः धर्म, ज्योतिष, वास्तु, फेंगशुई इत्यादी विषयांवरील लेख/बातम्या केवळ वाचकांच्या माहितीसाठी आहेत. यासंबंधी कोणताही प्रयोग करण्यापूर्वी तज्ज्ञांचा सल्ला आवश्यक आहे. आमचे उद्दिष्ट फक्त वाचकांना माहिती देणे आहे. Navarashtra.com या तथ्यांची पुष्टी करू शकत नाही.