
bikini atoll nuclear test site coral resilience cancer research marathi news
जगाच्या पाठीवर काही ठिकाणे अशी असतात, ज्यांची नावेच महाविनाश आणि मानवी चुकीचे प्रतीक बनतात. पॅसिफिक महासागरातील ‘बिकिनी ॲटोल’ (Bikini Atoll) हे त्यापैकीच एक दुर्दैवी ठिकाण. दुसऱ्या महायुद्धानंतरच्या काळात, म्हणजेच १९४६ ते १९५८ दरम्यान, अमेरिकेने या निसर्गरम्य बेट समूहाला आपले सर्वात मोठे अणुचाचणी केंद्र बनवले. येथे तब्बल २३ शक्तिशाली अणुस्फोट घडवून आणले गेले. या स्फोटांच्या भयानक किरणोत्सर्गाने संपूर्ण परिसर भस्मसात झाला होता. मात्र, या दुर्घटनेच्या ७० वर्षांनंतर येथून अशी एक बातमी समोर आली आहे, ज्याने संपूर्ण जगाला आणि वैद्यकीय क्षेत्रातील शास्त्रज्ञांना चक्रावून सोडले आहे. ज्या विवरांमध्ये पूर्वी काही सेकंदांत सर्व काही जळून खाक झाले होते, तिथे आज रंगीबेरंगी सागरी जीवसृष्टी आणि अथांग प्रवाळ खडक पूर्ण ताकदीने पुन्हा उभारी घेत आहेत.
इतिहास सांगतो की, या २३ अणुचाचण्यांपैकी १ मार्च १९५४ रोजी घेतलेली “कॅसल ब्राव्हो” (Castle Bravo) ही हायड्रोजन बॉम्बची चाचणी अमेरिकेच्या इतिहासातील सर्वात भीषण चाचणी मानली जाते. १५-मेगाटन क्षमतेचा हा बॉम्ब जपानच्या हिरोशिमावर टाकलेल्या अणुबॉम्बपेक्षा सुमारे १,००० पट अधिक शक्तिशाली होता. या चाचणीदरम्यान समुद्राच्या पृष्ठभागाचे तापमान ५५,००० अंश सेल्सिअसपर्यंत पोहोचले होते. या अफाट उष्णतेमुळे जवळील तीन बेटे अक्षरशः वाफेत रूपांतरित होऊन नकाशावरून गायब झाली, तर समुद्राच्या तळाशी २ किलोमीटर रुंद आणि ७३ मीटर खोल एक भीषण विवर निर्माण झाले. येथील पाणी आणि हवा इतकी किरणोत्सर्गी (Radioactive) झाली की, तेथील सर्व वनस्पती, मासे आणि सागरी जीव तात्काळ नष्ट झाले.
जागतिक घडामोडी संबंधित बातम्या वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा : US Wildfire: अमेरिकेत निसर्गाचा भयानक कोप! वॉशिंग्टनच्या जंगलात 2.5 लाख एकरांवर वणव्याचे तांडव; गव्हर्नरकडून आणीबाणी जाहीर
शास्त्रज्ञांचा असा अंदाज होता की, बिकिनी ॲटोलवर पुढील शेकडो वर्षे कोणताही जीव जिवंत राहू शकणार नाही. मात्र, निसर्गाने मानवी तर्काला पुन्हा एकदा खोटे ठरवले आहे. वर्षांनुवर्षे मानवी वस्ती, मासेमारी आणि मानवी हस्तक्षेप पूर्णपणे बंद राहिल्यामुळे निसर्गाला स्वतःच्या जखमा भरून काढण्यासाठी पुरेसा वेळ मिळाला. २००८ च्या अभ्यासानुसार, या भागातील सुमारे ६५% जैवविविधता पुन्हा पूर्ववत झाल्याचे आढळून आले होते. जरी प्रवाळांच्या सुमारे २८ प्रजाती या भागातून कायमच्या नामशेष झाल्या असल्या, तरी उर्वरित प्रजातींनी प्रचंड वेगाने स्वतःची पुनर्निर्मिती केली आहे.
A 115-metre concrete lid covers 73,000 cubic metres of radioactive debris beside the Pacific Ocean. The waste was dumped into an unlined nuclear-test crater during a cleanup completed in 1980. Its concrete cap is only about 46 centimetres thick and was not designed as a… pic.twitter.com/6QzlmMwXr4 — Capital Buildcon (@capbcon) August 1, 2026
credit – social media and Twitter
नुकतीच प्रसिद्ध अमेरिकन स्टॅनफोर्ड विद्यापीठातील (Stanford University) सागरी जीवशास्त्रज्ञांच्या पथकाने या प्रतिबंधित क्षेत्राला भेट दिली. अणुस्फोटाच्या त्या भीषण विवरात डायव्हिंग करताना शास्त्रज्ञांना जे दृश्य दिसले, त्यावर त्यांचा विश्वासच बसत नव्हता. त्या खोल विवराच्या पोटात आज अथांग प्रवाळ खडक (Corals) वाढले आहेत. या कठीण प्रवाळांच्या आश्रयाने शार्क, ट्यूना, स्नॅपर मासे आणि किनाऱ्यावर फिरणारे महाकाय नारळी खेकडे (Coconut Crabs) मोठ्या संख्येने मुक्तपणे वावरत आहेत. उच्च किरणोत्सर्गाचा कोणताही वाईट परिणाम या जिवांच्या बाह्य स्वरूपावर दिसून येत नाही.
या आश्चर्याच्याही पुढे जाऊन, बिकिनी ॲटोलमधील हे पुनरुज्जीवन आता मानवासाठी कर्करोगासारख्या जीवघेण्या आजारावर मात करण्याचे साधन ठरू शकते. सामान्यतः, जेव्हा मानवी किंवा इतर जिवांच्या पेशी उच्च किरणोत्सर्गाच्या (Radiation) संपर्कात येतात, तेव्हा त्यांच्या मधील डीएनए (DNA) खराब होतो, ज्याचे रूपांतर पुढे म्युटेशन आणि कॅन्सरच्या गाठींमध्ये होते. परंतु, बिकिनी ॲटोलच्या अणुकेंद्रात कित्येक दशकांपासून राहूनही येथील प्रवाळांना आणि जिवांना कर्करोग का होत नाही, यावर स्टॅनफोर्डच्या प्राध्यापक स्टीफन पालुंबी (Stephen Palumbi) आणि त्यांच्या टीमने संशोधन सुरू केले आहे.
जागतिक घडामोडी संबंधित बातम्या वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा : US-Iran War: ट्रम्प यांची धोकादायक योजना! इराणवरील मोठ्या हल्ल्यानंतर चिंताग्रस्त सौदी राजकुमाराने उचलले मोठे पाऊल
शास्त्रज्ञांचे असे मत आहे की, या प्रवाळांनी अति-किरणोत्सर्गी वातावरणात टिकून राहण्यासाठी स्वतःच्या पेशींमध्ये एक विशेष ‘डीएनए दुरुस्ती यंत्रणा’ (Enhanced Internal DNA Repair System) विकसित केली आहे. ही यंत्रणा रेडिएशनमुळे होणारे पेशींचे नुकसान तात्काळ स्वतःहून ठीक करते. सध्या स्टॅनफोर्डचे संशोधक या प्रवाळांच्या डीएनएचे अनुक्रमण (DNA Sequencing) करत आहेत. जर या प्रवाळांमधील ‘रेडिएशन-प्रतिबंधक’ जनुके (Genes) विभक्त करण्यात शास्त्रज्ञांना यश आले, तर मानवी शरीरातील डीएनएचे म्युटेशन रोखणारी आणि कर्करोगाला समूळ नष्ट करणारी नवीन औषधे विकसित करणे भविष्यात शक्य होणार आहे. मानवाने घडवलेल्या सर्वात मोठ्या विनाशाच्या ठिकाणीच आता निसर्गाने मानवाचे आयुष्य वाढवण्याचे रहस्य दडवून ठेवले आहे, हा एक अद्भूत योगायोग मानला जात आहे.