सलमान खानचे वडील सलीम खान… तर सलीम खान यांचे वडील कोण? ब्रिटिश सरकारमध्ये केले महत्वाचे काम

सलीम खान यांचा जन्म १९३५ मध्ये मध्य प्रदेशातील इंदूर येथे झाला. त्यांनी होळकर विज्ञान महाविद्यालयात शिक्षण घेतले. ते फक्त नऊ वर्षांचे होते तेव्हा त्यांची आई सिद्दीका बानो खान यांचे क्षयरोगाने निधन झाले. सलीम हे १४ वर्षांचे असताना त्यांनी त्यांच्या वडिलांना देखील गमावले. सलीमचे वडील अब्दुल रशीद खान हे इंडियन इंपीरियल पोलिसात सामील झाले. ते इंदूरमध्ये डीआयजी बनले. ब्रिटिश भारतात, हे एका भारतीयाला मिळू शकणारे सर्वोच्च पोलिस पद मानले जात असे.

‘बाहेरून पाहणे कठीण…’ जामीन मंजूर होताच राजपाल यादवने तिहार तुरुंगाची स्टेशन- विमानतळाशी केली तुलना

सूत्रांनुसार, सलीम खान यांनी म्हटले आहे की त्यांचे आजोबा अलाकोझाई पश्तून होते जे १८०० च्या मध्यात अफगाणिस्तानातून भारतात स्थलांतरित झाले होते. त्यांनी ब्रिटिश भारतीय सैन्याच्या घोडदळात सेवा केल्याचे म्हटले जात आहे.

परंतु, लेखक जसीम खान त्यांच्या “बीइंग सलमान” या पुस्तकात लिहिले की त्यांचे पूर्वज युसूफझाई पश्तूनांच्या अकुझाई उप-जमातीचे होते. ते तत्कालीन ब्रिटिश भारतातील वायव्य सीमावर्ती प्रांतातील (सध्याचे खैबर पख्तूनख्वा, पाकिस्तान) स्वात खोऱ्यातील मलाकंद प्रदेशातील होते. असे म्हटले जाते की खान कुटुंबाने सरकारी नोकऱ्या शोधल्या आणि नंतर ते इंदूरमध्ये स्थायिक झाले.

क्रिकेटने सलीम यांचे शिक्षण वाचवले

वृत्तांनुसार, सलीम हे अभ्यासात फारसे चांगले नव्हते. त्याच्या पालकांच्या मृत्यूनंतर, त्याच्या मोठ्या भावांनी त्याची काळजी घेतली. त्याच्या वडिलांच्या वारशाने त्याच्या संगोपनाला हातभार लावला. परिणामी, त्यांच्याकडे एक कार देखील होती. सलीम खेळात, विशेषतः क्रिकेटमध्ये खूप चांगले होते. कॉलेजमध्ये एक स्टार क्रिकेटर असल्याने त्यांना पदवीनंतर पदव्युत्तर पदवी घेता आली. तसेच ते एक प्रशिक्षित पायलट देखील आहे.

‘enough- enough- enough’ म्हणत जया बच्चनने पुन्हा पापाराझींना फटकारले; करण जोहरने दिला पाठिंबा, चाहत्यांनी केले कौतुक

या काळात, चित्रपटांमध्ये त्यांची आवड वाढली. त्यांचे महाविद्यालयीन मित्र त्यांना अनेकदा सांगायचे की त्याचे व्यक्तिमत्व उत्तम आहे आणि त्याच्या चांगल्या दिसण्याने त्याने चित्रपटांमध्ये नशीब आजमावले पाहिजे. त्यांनी पुढे चित्रपट स्टार बनण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे. परंतु, सलीम यांनी तेच केले. ते इंदूरमधील त्यांचे घर सोडून मुंबईत आले आणि त्यांनी अमरनाथ की बारात या चित्रपटात सहाय्यक भूमिकेने आपल्या कारकिर्दीची सुरुवात केली, ज्यासाठी त्यांना ४०० रुपये मानधन मिळाले. सुमारे २५ चित्रपटांमध्ये काम केल्यानंतर, त्यांनी १९६९ मध्ये ‘दो भाई’ ही कथा लिहिली. त्यानंतर त्यांनी कधीही मागे वळून पाहिले नाही.

संबंधित बातम्या