प्राचीन भारतातील या ऐतिहासिक युद्धकला तुम्हाला माहित आहेत का? कलरीपयट्टू ते मर्दानी खेळ; हे आहेत मार्शल आर्ट्स सारख्या खेळांचे जनक

कलरीपयट्टू (केतळ): जगातील सर्वांत जुनी युद्धकला मानली जाणारी 'कलरीपयट्टू' केरळमध्ये विकसित झाली. यामध्ये शस्त्रांशिवाय आणि शस्त्रांसह (विशेषतः लवचिक तलवार - उरुमी) लढण्याचे शिक्षण दिले जाते. आजच्या आधुनिक मार्शल आर्ट्सचा हा पाया मानला जातो.

मर्दानी खेळ (महाराष्ट्र): छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या काळात महाराष्ट्रात 'मर्दानी खेळ' अत्यंत लोकप्रिय झाला. पट्टा, तलवार, कट्यार आणि लाठी चालवण्याच्या गनिमी काव्याच्या तंत्रांसाठी ही कला प्रसिद्ध आहे.

गटका (पंजाब): शिखांच्या शौर्यशाली परंपरेचे प्रतीक असलेली 'गटका' ही युद्धकला विशेषतः लाठी आणि तलवारीच्या खेळासाठी ओळखली जाते. धार्मिक उत्सव आणि प्रदर्शनांमध्ये ही कला आजही उत्साहाने सादर केली जाते.

सिलंबम (तमिळनाडू): दांडपट्टा आणि लाठीच्या वापरावर आधारित असलेली 'सिलंबम' ही तमिळनाडूतील अतिशय प्राचीन युद्ध कला आहे. यामध्ये शरीराचा तोल आणि जलद हालचाली अत्यंत महत्त्वाच्या असतात.

थांग-ता (मणिपूर): ईशान्य भारतातील मणिपूरची 'थांग-ता' ही एक अद्भुत युद्धकला आहे. 'थांग' म्हणजे तलवार आणि 'ता' म्हणजे भाला. या युद्धकलेत लयबद्ध हालचाली आणि अचूक वार यांवर भर दिला जातो.

मुष्टी युद्ध (वाराणसी): भारतातील कुस्तीचा सर्वांत जुना प्रकार म्हणजे 'मुष्टी युद्ध'. यामध्ये कोणत्याही शस्त्रांशिवाय केवळ मुठींच्या (मुक्का) सहाय्याने लढावे लागते.

पारि-खंडा (बिहार): 'पारि' म्हणजे ढाल आणि 'खंडा' म्हणजे तलवार. बिहारच्या या पारंपरिक युद्धकलेने प्रसिद्ध 'छऊ' नृत्याच्या हालचालींना जन्म दिला आहे.

लाठी खेळ (बंगाल व उत्तर भारत): लाठीचा प्रभावी बचाव आणि आक्रमणासाठी वापर कसा करावा, हे शिकवणारी 'लाठी खेळ' ही कला ग्रामीण भारतात आजही मोठ्या प्रमाणावर पाहिली जाते.

काथी सामू (आंध्र प्रदेश): आंध्र प्रदेशातील राजेशाही घराण्यांमध्ये विकसित झालेली 'काथी सामू' ही विविध प्रकारच्या तलवारी आणि ढालींच्या वापरावर आधारित आहे.

कुस्ती / मल्लयुद्ध (संपूर्ण भारत): रामायण आणि महाभारताच्या काळापासून चालत आलेले 'मल्लयुद्ध' हे आधुनिक भारतीय कुस्तीचे मूळ रूप आहे, ज्यामध्ये शारीरिक ताकदीचा कस लागतो.