महिला दिनी फोर्टिस हॉस्पिटलच्या महिला डॉक्‍टरांनी जीवघेण्या वैद्यकीय आणीबाणीत वाचवले प्रवाशाचे प्राण

फ्लाइटमधून प्रवास करणारा मध्यमवयीन पुरुष प्रवासी अचानक बेशुद्ध झाला होता. तो जवळपास प्रतिसाद देत नव्हता, त्याला खूप घाम येत होता आणि त्याची नाडी खूप कमकुवत होती. त्‍याला गंभीर हायपोग्लायसेमिक शॉक आल्याचे दिसून आले, ज्यामुळे नाडीचा दर धोकादायकपणे कमी झाला होता. रुग्णाशी संवाद साधल्यानंतर (तो जेमतेम प्रतिक्रिया देऊ शकला) त्यांना कळले की, त्याला मधुमेह आहे. तात्काळ धोका लक्षात येताच टीमने त्‍वरित उपचार सुरू केले. त्यांनी त्याच्या तोंडात साखर ओतली आणि ती विरघळेपर्यंत निरीक्षण केले. पुढील 5 ते  6 मिनिटांत त्यांनी ही प्रक्रिया पुन्हा केली, 1 ते 2 मिनिटांच्या अंतराने अधिक साखर दिली.

चौथ्या सॅशेनंतर प्रवासी हळूहळू शुद्धीवर आला आणि तो टीमला प्रतिसाद देऊ लागला. त्‍याची प्रकृती स्थिर झाली आणि तो संवाद साधू शकला. आभार मानत तो म्‍हणाला की, सकाळपासून काहीही न खाल्ल्यामुळे त्‍याला चक्‍कर आली असावी. वैद्यकीय टीमच्‍या सल्ल्यानुसार केबिन क्रूने त्याला नाश्ता आणि ज्यूस दिला, ज्‍यामुळे त्‍याची प्रकृती अधिक स्थिर झाली. उर्वरित प्रवास कोणत्याही अडचणीशिवाय सुरू राहिला आणि रुग्ण इतर प्रवाशांसह मुंबईत सुरक्षितपणे उतरला.

या तज्ञ वैद्यकीय टीमच्या जलद आणि निर्णायक कृती प्रवाशाचे प्राण वाचवण्यासाठी महत्त्वपूर्ण ठरले. त्यांनी तातडीने हस्तक्षेप केला नसता, तर प्रवाशाच्या गंभीर हायपोग्लाइसेमियामुळे घातक परिणाम झाले असते. विमानात 30,000 फूट उंचीवर असताना देखील टीमने वेळेवर दिलेल्‍या प्रतिसादामधून गंभीर परिस्थितीत वैद्यकीय तज्ञांचे महत्त्व दिसून येते.

लघवीच्या रंगात बदल जाणवतोय? किडनी संसर्ग झाल्यानंतर शरीरात दिसू लागतात ‘ही’ गंभीर लक्षणे

फोर्टिस हिरानंदानी हॉस्पिटल, वाशी येथील वैद्यकीय सेवांच्‍या समन्‍वयक डॉ. प्रियंका काळे आणि प्रमुख नर्सिंग अधिकारी श्रीमती मोहिनी चंद्रशेखर म्‍हणाल्‍या, ”वैद्यकीय व्यावसायिक म्हणून लोकांचे जीवन वाचवणे आणि हॉस्पिटलबाहेर देखील वैद्यकीय मदत पुरवणे हे आमचे कर्तव्य आहे. या घटनेमधून कोणत्याही परिस्थितीत वैद्यकीयदृष्ट्या सुसज्‍ज राहण्याचे महत्त्व दिसून येते. तीव्र हायपोग्लायसेमिया ही अशीच एक स्थिती आहे, जी झपाट्याने बिकट होऊ शकते आणि जीवघेणी परिस्थिती निर्माण करू शकते. पुढील गुंतागूंत टाळण्यासाठी त्वरित उपचार आणि साखरेच्या पातळीचे नियमन आवश्यक आहे. मी माझ्या टीम सदस्यांचे आणि केबिन कर्मचाऱ्यांचे त्यांच्या मदतीबद्दल आभार व्‍यक्‍त करते. सामूहिक प्रयत्‍नांसह आम्ही आकाशात 30,000 फूट उंचीवर असताना देखील प्रवाशाचे प्राण वाचवण्यात यशस्वी झालो.”

संबंधित बातम्या