
आजच्या आधुनिक युगात गाड्या जितक्या हाय-टेक झाल्या आहेत, तितकीच त्या चोरण्याची पद्धतही डिजिटल आणि घातक झाली आहे. पूर्वी चोर कारची काच फोडून किंवा बनावट चावी वापरून चोरी करायचे. परंतु, आताच्या की-लेस एंट्री (Keyless Entry) आणि पुश-स्टार्ट बटन असलेल्या गाड्यांना चोरण्यासाठी चोर थेट ‘डार्क वेब’ आणि प्रगत इलेक्ट्रॉनिक्सचा वापर करत आहेत. या नव्या हाय-टेक चोरीला ऑटोमोबाईल भाषेत ‘कॅन इंजेक्शन’ (CAN Injection) किंवा ‘रिले अटॅक’ म्हटले जाते.
प्रत्येक आधुनिक गाडीमध्ये एक कॉम्प्युटर नेटवर्क असते, ज्याला CAN Bus (Controller Area Network) म्हणतात. हे नेटवर्क गाडीचे इंजिन, हेडलाईट्स आणि लॉक सिस्टीम एकमेकांशी जोडते. चोर डार्क वेबवरून अत्यंत महागडी आणि बंदी असलेली इलेक्ट्रॉनिक डिव्हाइसेस खरेदी करतात, जी हुबेहूब ब्लूटूथ स्पीकर किंवा साध्या पॉवर बँकसारखी दिसतात.
चोर गाडीची काच न फोडता, फक्त पुढच्या हेडलाईट किंवा बंपरच्या वायर कापून आपले हे हॅकिंग डिव्हाइस ‘कॅन बस’ नेटवर्कला जोडतात. या डिव्हाइसद्वारे गाडीच्या मुख्य कॉम्प्युटरला एक खोटा संदेश पाठवला जातो की, ‘खऱ्या चावीचे बटन दाबले गेले आहे, लॉक उघडा गाडीचा कॉम्प्युटर या जाळ्यात फसतो, दरवाजा अनलॉक होतो आणि इंजिन सुरू होते. या संपूर्ण प्रक्रियेला केवळ ४० ते ५० सेकंद लागतात, आणि कोणताही सायरन वाजत नाही.
हॅकर्स गाड्यांच्या सुरक्षेतील त्रुटी शोधून काढतात आणि त्या कोड्सची माहिती डार्क वेबवर विकतात. इतकेच नव्हे तर, गाडीची सिस्टीम हॅक करणारी सॉफ्टवेअर्स आणि गॅजेट्स डार्क वेबवर सहज उपलब्ध होतात. यामुळे कोणत्याही सामान्य चोराला ‘सायबर चोर’ बनणे सोपे झाले आहे.
या हाय-टेक चोरीपासून वाचण्यासाठी तंत्रज्ञानाचाच हुशारीने वापर करणे गरजेचे आहे:
तंत्रज्ञान जेवढे सोयीचे आहे, तेवढेच ते काळजीपूर्वक वापरणे ही काळाची गरज बनली आहे.