बुधवार, 26 ऑगस्ट 2026
टॉक्सिक चित्रपटाचा रिव्ह्यू
‘Toxic’साठी यशचा मोठा त्याग! नयनताराने सांगितला साडेचार वर्षांचा थक्क करणारा प्रवास
या चित्रपटाची सुरुवात राया या पात्राने होते, जो गुन्हेगारी जगतातील सत्ता आणि निष्ठा यावर राज्य करतो. मात्र, ही कथा केवळ गुंडगिरीपुरती मर्यादित नसून रायाच्या मुलाची, ‘तिकीट’ची एंट्री झाल्यावर त्याला एक भावनिक वळण मिळते. गंगा आणि नादिया या पात्रांमुळे कथेत कुटुंब, प्रेम आणि बदल्याची भावना अधिक गडद होते. पहिल्या भागात हळूहळू उलगडणारी कथा मध्यांतरानंतर अत्यंत हिंसक आणि वास्तववादी रूप धारण करते, ज्यामुळे प्रेक्षक शेवटपर्यंत स्क्रीनला खिळून राहतात.
चित्रपटात यशने राया आणि तिकीट अशा दुहेरी भूमिकेत अप्रतिम काम केले आहे. रायाचा खतरनाक आणि हिंसक अंदाज जितका प्रभावी आहे, तितकाच तिकीट या पात्रातील यशचा भावनिक अवतार मनाला भिडतो. सपोर्टिंग कास्टबद्दल बोलायचे तर, नयनताराने गंगाच्या भूमिकेत भावनिक समतोल साधला आहे, तर कियारा अडवाणीने नादियाच्या पात्रातील निरागसता सुंदरपणे रेखाटली आहे. हुमा कुरेशी (एलिझाबेथ) आणि रुक्मिणी वसंत (मेलिसा) यांनीही आपल्या लहान पण महत्त्वाच्या भूमिकांमधून जोरदार छाप सोडली आहे.
दिग्दर्शक गीतू मोहनदास यांनी कथेला घाईघाईने पुढे न नेता प्रत्येक पात्राला आणि प्रसंगाला पूर्ण वाव दिला आहे. चित्रपटाचा पहिला भाग हळूहळू वातावरण निर्मिती करतो आणि मध्यांतराला एका मोठ्या वळणावर आणून सोडतो. दुसऱ्या भागात ॲक्शनचा स्तर आणि हिंसा प्रचंड वाढते. या चित्रपटाचा सर्वात मोठा प्लस पॉइंट म्हणजे याचा क्लायमॅक्स. शेवटी येणारा ट्विस्ट संपूर्ण कथेचा दृष्टिकोन बदलून टाकतो, ज्यामुळे चित्रपट संपल्यानंतरही त्यातील प्रसंग प्रेक्षकांच्या मनात घोळत राहतात.
थोडक्यात सांगायचे तर, जर तुम्हाला भव्य ॲक्शन, गुंतागुंतीचे नातेसंबंध आणि उत्तम अभिनय असलेला चित्रपट पाहायचा असेल, तर ‘टॉक्सिक’ थिएटरमध्ये जाऊन नक्की पाहावा असा सिनेमा आहे.
