रविवार, 16 ऑगस्ट 2026
इराणी कॅम्पसमध्ये कपडे उतरवणारी व्हायरल मुलगी आता कुठे आहे? तिच्यासोबत काय घडले याचा खुलासा तिच्या मैत्रिणीने केला आहे ( फोटो सौजन्य : सोशल मीडिया )
नोव्हेंबर २०२४ च्या सुरुवातीला इराणची (iran) राजधानी तेहरान येथील इस्लामिक आझाद विद्यापीठाच्या आवारातून आलेला एक व्हिडिओ जगभरात वेगाने व्हायरल झाला होता. या व्हिडिओमध्ये एक तरुण महिला केवळ अंतर्वस्त्रांमध्ये अत्यंत निर्भीडपणे विद्यापीठाच्या आवारात फिरताना आणि पायऱ्यांवर बसलेली दिसली. इराणसारख्या कडक धार्मिक कायदे असलेल्या देशात महिलांच्या कपड्यांवर प्रचंड बंधने असताना एका तरुणीने घेतलेला हा पवित्रा जगभरात चर्चेचा आणि कौतुकाचा विषय ठरला. इराणच्या नैतिक पोलीस (Morality Police) आणि सुरक्षारक्षकांनी तात्काळ तिला ताब्यात घेतले होते, पण त्या दिवसापासून ही मुलगी कुठे गेली, तिच्यासोबत काय घडले आणि ती आता जिवंत आहे की नाही, याबद्दल संपूर्ण जगात विविध प्रश्न उपस्थित केले जात होते.
आता या घटनेनंतर जवळपास दोन वर्षांचा काळ उलटून गेल्यानंतर आंतरराष्ट्रीय माध्यम ‘डेली मेल’ने (Daily Mail) या मुलीची ओळख उघड केली आहे. या तरुणीचे नाव आहू दराई (Ahoo Daryaei) असून ती ३२ वर्षांची दोन मुलांची आई आहे आणि घटना घडली तेव्हा ती तेहरानच्या विद्यापीठात शिक्षण घेत होती. दीर्घ काळानंतर तिच्या एका जवळच्या मैत्रिणीने समोर येऊन २ नोव्हेंबर २०२४ च्या त्या दिवशी नक्की काय घडले होते आणि पोलिसांनी तिच्यावर कसे अमानुष अत्याचार केले, याचा संपूर्ण पर्दाफाश केला आहे.
आहूच्या मैत्रिणीने दिलेल्या माहितीनुसार, २ नोव्हेंबर २०२४ रोजी आहू नेहमीप्रमाणे विद्यापीठात गेली होती. कॅम्पसच्या पायऱ्या चढत असताना ती मोबाईलवर कोणाशीतरी गंभीर विषयावर बोलत होती. याच गडबडीत तिच्या डोक्यावरील हिजाब थोडा घसरला, ज्याकडे तिचे लक्ष गेले नाही. इराणमध्ये महिलांच्या पोषाखावर बारीक लक्ष ठेवणाऱ्या नैतिक पोलिसांच्या आणि बासिज (Basij) निदर्शकांच्या तुकडीने तिला लगेच घेरले. महिलांना नियमभंगाची शिक्षा देण्यासाठी राखीव असलेल्या एका विशेष खोलीत तिला जबरदस्तीने ओढत नेण्यात आले.
जागतिक घडामोडी संबंधित बातम्या वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा : China Tech: चिनी स्मार्टवॉच आता शत्रूच्या पाणबुड्या शोधणार; धुळीच्या कणाएवढ्या चिपमुळे हिंद महासागरात भारतीय नौदलाची वाढली चिंता
या झटापटीदरम्यान पोलिसांच्या अमानुष वागणुकीमुळे तिचे कपडे फाटू लागले. स्वतःच्याच देशात स्त्री म्हणून होणारा हा अपमान, हताशपणा आणि अत्यंत संतप्त भावना यांमुळे आहूने स्वतःच उरलेले सर्व कपडे काढून फेकून दिले आणि केवळ अंतर्वस्त्रांमध्ये आवारात फिरून इराणी प्रशासनाच्या कडक नियमांचा तीव्र निषेध केला. हे केवळ तिचे कपडे उतरवणे नव्हते, तर इराणमधील हजारो महिलांवर होणाऱ्या अत्याचाराविरुद्धचा तो एक शांत पण पेटलेला उठाव होता.
त्यानंतर साध्या कपड्यांमधील पोलिसांच्या एका पथकाने तिला गाडीत डांबले. मैत्रिणीच्या आरोपानुसार, अटकेच्या वेळी एका महिला पोलीस अधिकाऱ्याने आहूचे डोके तिच्या गुडघ्यांमध्ये घट्ट दाबून ठेवले होते, ज्यामुळे तिला श्वास घेणेही कठीण झाले होते. आपल्याला काही झाले तर आपली दोन लहान मुले आईविना पोरकी होतील, या प्रचंड भीतीने आणि स्वतःचा जीव वाचवण्यासाठी आहूने त्या महिला अधिकाऱ्याच्या हाताला जोरात चावा घेतला.
त्यानंतर पोलिसांच्या गाडीतून तिला थेट पोलीस ठाण्यात आणि नंतर मनोरुग्णालयात नेण्यात आले. तिथे तिच्यावर कोणत्याही वैद्यकीय तपासणीशिवाय तात्काळ गुंगीची आणि शामक औषधांची (Sedatives) प्रबळ इंजेक्शने मारण्यात आली. जेव्हा तिला काही तासांनी शुद्ध आली, तेव्हा तिचे हात आणि पाय रुग्णालयाच्या पलंगाला लोखंडी साखळ्यांनी घट्ट बांधलेले होते. तिला ती कुठे आहे हेही समजत नव्हते. तिने तिच्या लहान मुलांना आणि कुटुंबाला भेटण्याची विनंती केली, परंतु डॉक्टरांनी आणि प्रशासनाने तिच्या विनंतीकडे पूर्णपणे दुर्लक्ष केले आणि तिला सतत बेशुद्ध ठेवण्यासाठी इंजेक्शने देणे सुरूच ठेवले.
जागतिक घडामोडी संबंधित बातम्या वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा : Indonesia Earthquake: इंडोनेशियामध्ये 24 तासांत 3 भूकंप, 2 देश हाय अलर्टवर; जाणून घ्या ‘या’ नैसर्गिक आपत्तीमागील वैज्ञानिक कारण
A friend now says the price Ahoo Daryaei paid was a psychiatric ward, not a courtroom. She’s the doctoral student who stripped to her underwear on the steps of Tehran’s Azad University in November 2024, after Basij paramilitaries tore at her clothes over her hijab. Iran never… pic.twitter.com/1czSI5gBXV — IredcapI (@IredcapI) August 15, 2026
credit – social media and Twitter
इराण सरकार आणि तिथली पोलीस यंत्रणा आंदोलनाला दाबण्यासाठी नेहमीच एक विशिष्ट कुप्रसिद्ध पद्धत वापरते. कोणत्याही महिलेने किंवा नागरिकाने सरकारच्या हुकूमशाहीविरुद्ध आवाज उठवला की, त्यांना राजकीय वैचारिक आंदोलक मानण्याऐवजी ‘मानसिकदृष्ट्या आजारी’ किंवा ‘मानसोपचारग्रस्त’ घोषित केले जाते. आहू दराईच्या बाबतीतही हाच बनाव रचण्यात आला.
अधिकाऱ्यांनी असा दावा केला की आहू ही गंभीर मानसिक तणावात होती आणि तिला मानसोपचारांची गरज होती. तिच्यावर परदेशी संस्थांसाठी काम करण्याचा आणि देशाविरुद्ध कट रचल्याचा खोटा आरोप ठेवण्यात आला. एवढेच नाही तर तिच्या माजी पतीवर पोलिसांकडून प्रचंड दबाव आणला गेला की, तिची मानसिक स्थिती ठीक नाही, अशी खोटी साक्ष त्याने पोलिसांसमोर द्यावी.
‘डेली मेल’च्या अहवालानुसार, आहूला १८ दिवस मनोरुग्णालयात बेकायदेशीरपणे डांबून ठेवण्यात आले होते. आंतरराष्ट्रीय स्तरावर ॲम्नेस्टी इंटरनॅशनल (Amnesty International) आणि मानवाधिकार संघटनांनी तिच्या सुटकेसाठी आवाज उठवल्यानंतर प्रशासनाने तिला सोडले खरं, पण तिचे स्वातंत्र्य पूर्णपणे हिरावून घेतले. सुटका झाल्यानंतरही आजतागायत तिच्यावर इराणी गुप्तचर संस्थांचे बारीक लक्ष आहे. मैत्रिणीने उघड केले की, तिला अजूनही दरमहा ‘फ्लुफेन्थिक्सोल’ (Flupentixol) नावाचे एक शक्तिशाली मानसोपचारविरोधी औषधाचे इंजेक्शन घेण्यास भाग पाडले जात आहे. हे औषध सामान्यतः गंभीर स्किझोफ्रेनिया (Schizophrenia) असलेल्या रुग्णांना दिले जाते.
आहू सध्या तिच्या घरातच नजरकैदेत असल्यासारखी जीवन जगत आहे. तिच्या कुटुंबाने आणि नातेवाइकांनी तिला समजावले आहे की, इराणच्या राजवटीत फाशी जाणे, तुरुंगात अमानुष छळ सहन करणे किंवा थेट मारले जाण्यापेक्षा गप्प राहून हे इंजेक्शन घेणे आणि स्वतःला मानसिक आजारी असल्याचे नाटक करणे अधिक सुरक्षित आहे.
रुग्णालयातील डॉक्टरांनी तिला स्पष्ट शब्दांत धमकी दिली आहे की, जर तिने दर महिन्याला हे औषध घेणे थांबवले, तर तिला पुन्हा अटक करून मनोरुग्णालयात पाठवले जाईल, जिथे तिला कायमचे बेड्यांमध्ये ठेवले जाईल. तिच्या मुलांच्या आणि स्वतःच्या जिवाच्या भीतीपोटी ती आजही गप्प राहून हा मानसिक व शारीरिक छळ सहन करत आहे.
इराणमध्ये २०२२ मध्ये महसा अमिनी (Mahsa Amini) या तरुणीचा हिजाब पोलिसांच्या कोठडीत झालेल्या मृत्यूनंतर ‘स्त्री, जीवन, स्वातंत्र्य’ (Woman, Life, Freedom) या चळवळीने पेट घेतला होता. आहू दराईने नोव्हेंबर २०२४ मध्ये दाखवलेले हे धाडस म्हणजे त्याच लढ्याची एक महत्त्वाची कडी होती. आज दोन वर्षांनंतर ती नक्की कुठे आहे याचे उत्तर मिळाले असले, तरी इराणमधील महिलांवरील अत्याचाराची आणि त्यांच्या दडपलेल्या आवाजाची ही भयानक सत्यकथा जगा समोर आणणारी ठरली आहे.
