Government Formation: निकालापासून शपथविधीपर्यंत सत्ता कोणाकडे असते? लोकशाहीतील 'संक्रमण काळा'चे काय आहेत घटनात्मक नियम?
Government Formation: निवडणुकीचे निकाल जाहीर झाल्यावर, आधीचे सरकारचे मंत्रिमंडळ बरखास्त होते. जुने मंत्रिमंडळ बरखास्त झाल्यानंतर आणि नवीन सरकार स्थापन होण्याआधी मध्ये बराच कालवधी देखील असतो. अशा वेळी या कालावधीत संबंधित राज्याची सत्ता कोणाच्या हातात असते, हा मोठा उत्सुकतेचा प्रश्न असतो. भारतीय लोकशाहीत यासाठी स्पष्ट घटनात्मक प्रक्रिया ठरवण्यात आली आहे. या संक्रमण काळात राज्याचे घटनात्मक प्रमुख म्हणजे राज्यपाल सर्वात महत्त्वाची भूमिका बजावतात. निकाल जाहीर झाल्यानंतर तेच नवीन सरकार स्थापन करण्याची प्रक्रिया सुरू करतात. बहुमत असलेल्या पक्षाला किंवा आघाडीला सरकार स्थापनेचे आमंत्रण देणे, मुख्यमंत्री नियुक्त करणे आणि शपथविधी पार पाडणे ही जबाबदारी राज्यपालांची असते.
Who is Next CM of West Bengal; भाजपच्या ऐतिहासिक विजयानंतर मुख्यमंत्रीपदासाठी ५ दिग्गज शर्यतीत !
कोणत्याही राज्यात निवडणुकीचे निकाल जाहीर झाल्यापासून ते नवीन सरकार स्थापन होईपर्यंतचा काळ हा राज्यपालांचा सर्वात सक्रिय काळ असतो. राज्यपाल हे राज्याचे घटनात्मक प्रमुख असतात आणि या अंतरिम काळात अंतिम सत्ता त्यांच्या हातात असते. नवीन मुख्यमंत्री पद आणि गोपनीयतेची शपथ घेईपर्यंत राज्यपाल राज्याच्या प्रशासनावर देखरेख ठेवतात. जर पद सोडणाऱ्या मुख्यमंत्र्यांनी राजीनामा दिला असेल, तर राज्याचे कार्यकारी अधिकार तांत्रिकदृष्ट्या राज्यपालांकडे निहित असतात.
विद्यमान मुख्यमंत्री, जरी पराभूत झाले असले तरी, ते तात्पुरते “कार्यवाहक” (Caretaker) मुख्यमंत्री म्हणून काम पाहतात. मात्र, मुख्यमंत्री या भूमिकेत त्यांचे अधिकार मर्यादित असतात. त्यांची भूमिका केवळ दैनंदिन प्रशासकीय कामे हाताळण्यापुरती मर्यादित असते. तसेच, त्यांना मोठे धोरणात्मक निर्णय घेता येत नाहीत, नवीन योजना किंवा करार मंजूर करता येत नाहीत, केवळ दैनंदिन प्रशासन चालवण्यापुरते अधिकार असतात
काळजीवाहू सरकारच्या काळात सर्वात मोठा निर्बंध धोरणात्मक निर्णयांवर असतो. या काळात, पद सोडणारे मुख्यमंत्री किंवा त्यांचे मंत्रिमंडळ राज्याच्या अर्थव्यवस्थेवर किंवा कायद्यावर दूरगामी परिणाम करणारे कोणतेही मोठे निर्णय घेऊ शकत नाहीत. ते कोणत्याही नवीन सरकारी योजना सुरू करू शकत नाहीत किंवा कोणत्याही मोठ्या निविदा किंवा धोरणात्मक घोषणांना मंजुरी देऊ शकत नाहीत. येणाऱ्या सरकारवर आधीच्या सरकारच्या निर्णयांचा अवाजवी भार पडू नये, हे यामागचे कारण असते.
जेव्हा सरकार संक्रमणाच्या प्रक्रियेतून जात असते, तेव्हा राज्य नोकरशाहीच्या जबाबदाऱ्या वाढतात. दैनंदिन प्रशासकीय कार्यांवर मुख्य सचिव आणि संबंधित अधिकाऱ्यांचे प्रत्यक्ष नियंत्रण असते. जर प्रभारी मुख्यमंत्री उपस्थित नसतील, तर राज्यपाल मुख्य सचिवांच्या माध्यमातून थेट प्रशासनाचा कारभार पाहतात. नवीन मंत्रिमंडळाचा शपथविधी होईपर्यंत पोलीस, कायदा व सुव्यवस्था आणि इतर अत्यावश्यक सेवा या प्रशासकीय रचनेद्वारे कार्यरत राहतात.
सत्ता हस्तांतरण प्रक्रियेचा अंतिम टप्पा म्हणजे शपथविधी सोहळा. बहुपक्षीय पक्षाचा नेता राज्यपालांसमोर सरकार स्थापन करण्याचा दावा करतो. राज्यपालांनी नियुक्ती केल्यानंतर, ते नवीन मुख्यमंत्र्यांना पदाची शपथ देतात. नवीन मुख्यमंत्र्यांनी शपथ घेतल्यानंतर, सत्ता पूर्णपणे त्यांच्याकडे हस्तांतरित होते आणि जुने काळजीवाहू सरकार व राज्यपालांचा अंतरिम हस्तक्षेप आपोआप संपुष्टात येतो.
निवडणुकांनंतर, जर कोणताही पक्ष सरकार स्थापन करण्याच्या स्थितीत नसेल किंवा पद सोडणारे मुख्यमंत्री पदभार सांभाळण्यास नकार देत असतील, तर राज्यपालांची भूमिका अधिकच महत्त्वपूर्ण ठरते. अशा परिस्थितीत, ते प्रशासकीय यंत्रणेला थेट निर्देश देऊ शकतात. राज्यात शासनाचे सातत्य राखणे आणि प्रशासकीय पोकळी टाळणे ही राज्यपालांची घटनात्मक जबाबदारी आहे. भारतीय संविधान हे सुनिश्चित करते की कोणतेही राज्य कधीही प्रमुखाविना किंवा कोणत्याही व्यवस्थेविना राहणार नाही.
