बुधवार, 15 जुलै 2026
आजच्या डिजिटल युगात लहान मुलांचे भावविश्व जरी मोबाईल स्क्रीनभोवती फिरत असले, तरीही २००० ते २०१० चा काळ हा टीव्हीसमोरील बालपण अनुभवलेल्या पिढीसाठी खऱ्या अर्थाने एक सुवर्णकाळ होता. दुपारची शाळा संपवून किंवा सुट्ट्यांच्या दिवशी टीव्हीचा रिमोट हातात धरून आपल्या लाडक्या कार्टून्सच्या दुनियेत हरवून जाण्यात एक वेगळाच निखळ आनंद असायचा. त्या काळात आपल्या चेहऱ्यावर हास्य फुलवणाऱ्या, कधी साहसाची अनुभूती देणाऱ्या तर कधी भावंडांसोबत रिमोटसाठी भांडायला लावणाऱ्या काही अजरामर कार्टून सिरीझच्या सोनेरी आठवणींना चला पुन्हा एकदा उजाळा देऊया.
हड्डी मेरा बडी - मित्रांची मस्ती, प्रीतीचा कमालीचा नखरा आणि बिचारा सांगाडा असूनही त्यांचा मित्र बनलेला रक्षक यांची जुगलबंदी अद्भूत होती. त्यांच्या अतरंगी दुनियेत फिरताना भीतीपेक्षा मनोरंजनाचा थरार जास्त अनुभवायला मिळायचा.
डेक्सटर्स लॅबोरेटरी - आई-बाबांच्या नकळत स्वतःची गुप्त प्रयोगशाळा चालवणाऱ्या त्या चिमुरड्या वैज्ञानिकाची बुद्धिमत्ता आपल्याला थक्क करायची. त्याच्या प्रयोगात नेहमी नाक खुपसणारी त्याची बहीण आणि त्यांचा तो गोड वाद आजही चेहऱ्यावर हसू आणतो.
मिस्टर बीन - आपल्या लाडक्या बाहुल्यासोबत आणि त्या लहान हिरव्या गाडीसोबत बीन यांनी केलेली नो स्पीच धमाल आजही डोळ्यांत पाणी येईपर्यंत हसवायला पुरेशी आहे. एकाही शब्दाचा उच्चार न करता जगभरातील कोट्यवधी चेहऱ्यांवर हास्य फुलवणारा तो जगातील सर्वात लाडका माणूस होता.
पोकेमॉन - शाळेतून घरी आल्या आल्या टीव्हीसमोर बसून पोकेमोनची सफर पाहण्यात एक वेगळाच आनंद असायचा. पत्ते गोळा करणे आणि मित्रांसोबत लढत खेळण्यातले ते बालपण खरोखरच अवर्णनीय होते.
ऑगी अँड द कॉकरोचेस- घरात राहणाऱ्या तीन उनाड झुरळांच्या खोड्यांमुळे हैराण झालेल्या एका सुस्वभावी मांजराची धडपड पाहताना खूप हसू यायचे. धावपळीच्या मारामारीने दुपारचा वेळ प्रचंड मजेशीर बनवला होता.
बेन १० - हातामध्ये जादूचे घड्याळ घालून फिरण्याची आणि वेगवेगळ्या पात्रांची नावे पाठ करण्याची ती आवड आजही आठवते. बाजारातून मिळणारे खेळणी घड्याळ मनगटावर बांधून स्वतःला रक्षक समजण्याचा तो काळ खूपच निराळा होता.
मोटू पतलू- समस्येमध्ये अडकलेल्या आपल्या मित्राला वाचवण्यासाठी समोसे खाऊन ताकद मिळवणाऱ्या मोटूची जुगलबंदी पाहण्यात एक वेगळीच गंमत असायची. फुरफुरी नगरच्या गल्ल्यांमध्ये घडणाऱ्या त्यांच्या अतरंगी आणि मजेशीर प्रवासाने दुपारचा वेळ नेहमी मनोरंजक बनवला.
निन्जा हातोडी - पर्वतांच्या पलीकडून येणाऱ्या निन्जा हातोडीचे गाणे सुरू झाले की डोळ्यांसमोर निळ्या रंगाच्या कपड्यातील योद्धा आणि त्याची गुप्त कौशल्ये यायची. त्याच्या लहान भावाचे रडणे आणि त्यांच्या खोड्या पाहताना बालपणीचा तो काळ अगदी आनंदमयी होऊन जायचा!
डोरेमॉन - नोबिताच्या प्रत्येक समस्येवर डोरेमोनने आपल्या जादूच्या खिशातून उडणारे साधन किंवा कुठेही नेणारा दरवाजा काढावा, अशी इच्छा आपल्या मनातही असायची. त्या उपकरणांच्या दुनियेत हरवून जाताना आपल्यालाही असा एखादा मित्र मिळावा हे प्रत्येक लहान मुलाचे स्वप्न असायचे.
शिन-चॅन - आपल्या अतरंगी गाण्यांनी आणि खोडकर प्रश्नांनी आई-वडिलांना भंडावून सोडणाऱ्या शिंचानची प्रत्येक नखरेल अदा आपल्याला खिळवून ठेवायची. त्याच्या निरागस पण वात्रट जगाचा भाग होण्यात दुपारची सुट्टी कधी संपायची, हे कळायचेच नाही.
छोटा भीम - ढोलकपूरच्या गल्ल्यांमध्ये संकटांशी लढताना पाहताना अंगात एक वेगळाच उत्साह संचारत असे. लाडू खाऊन मिळणारी ताकद पाहून, आईने बनवलेले लाडू खाताना आपणही स्वतःला शक्तिशाली समजू लागायचो, नाही का?
टॉम अँड जेरी - कोणतेही संवाद नसताना केवळ मांजर आणि उंदरामधील मारामारी आणि अनोख्या मैत्रीने आपले संपूर्ण बालपण निखळ आनंदाने भरून टाकले. मांजराची बिचारी धडपड आणि उंदराची हुशारी बघताना भावंडांसोबत होणारी भांडणेही आपण विसरून जायचो.
