पाकिस्तानने चीनकडून निकृष्ट दर्जाची शस्त्रे खरेदी केल्यामुळे भारताने एका फटक्यात नष्ट केली (फोटो - सोशल मीडिया)
नागपूर : भारताच्या इतिहासातील सर्वात कमी कालावधीच्या लष्करी कारवाई असलेल्या सिंदूरमध्ये पाकिस्तानला ज्या प्रकारे पराभव पत्करावा लागला आहे, तो पाकिस्तानच्या अतिआत्मविश्वासाचा परिणाम आहे. चीनने पाकिस्तानला दिलेली लष्करी उपकरणे भारताविरुद्ध का टिकू शकली नाहीत हे जाणून घेण्यासाठी जग उत्सुक आहे? थोड्याशा दुखापतीने ते पूर्णपणे नेस्तनाबूत कसे झाले?
भारत अमेरिका, फ्रान्स, इस्रायल, रशिया सारख्या देशांकडून लष्करी उपकरणे खरेदी करतो आणि पाकिस्तान चीनकडून बरीचशी खरेदी करतो. जेव्हा ऑपरेशन सिंदूर सुरू झाले तेव्हा पाकिस्तानने चिनी शस्त्रांच्या बळावर भारताशी लढण्याचे धाडस केले. त्याचे काही मोठ्या तोंडाचे नेते म्हणू लागले की आम्ही अणुबॉम्ब ठेवला आहे तो पाहण्यासाठी बनवलेला नाही. ते वापरण्याची धमकी देत होता. जगात असे म्हटले जाते की हे चिनी उत्पादन आहे आणि त्याची हमी फक्त पैसे देईपर्यंतच असते, तसेच चिनी शस्त्रांबाबतही घडले. पाकिस्तानने चीनकडून HQ 9- हवाई संरक्षण प्रणाली खरेदी केली. मग त्या व्यवस्थेच्या आधारे भारताशी स्पर्धा करण्याचा विचार केला, पण भारतासमोर ही व्यवस्था नष्ट झाली. पाकिस्तानची ही व्यवस्था नष्ट होताच, त्यांना जाणवले की ते जोरदारपणे लढत आहेत.
राजकीय बातम्या वाचण्यासाठी क्लिक करा
पाकिस्तानने चीनकडून खरेदी केलेली क्षेपणास्त्रे देखील त्यांची विशिष्ट श्रेणी व्यापू शकली नाहीत आणि भारतीय प्रतिकाराच्या सौम्य धक्क्यांमुळे ती नष्ट झाली. काही चिनी जेटही पाकिस्तानला वाचवू शकले नाहीत. असेही म्हटले जात आहे की पाकिस्तानने शस्त्रे नक्कीच घेतली पण ती कशी वापरायची हे त्यांनी शिकलेले नाही.
चीनने पाकिस्तानला पुरवलेली शस्त्रे निकृष्ट दर्जाची होती का? त्याने पाकिस्तानला सांगितले का की तो त्याला पुरवत असलेली लष्करी उपकरणे भारताच्या लष्करी उपकरणांच्या तुलनेत किती शक्तिशाली आहेत? जर त्यांनी सांगितले असेल तर ते का अयशस्वी झाले? हे शक्य आहे का की त्यांनी इतर सामान्य वस्तूंप्रमाणे हे लष्करी साहित्य पाकिस्तानला पुरवले असेल? बरं, जर पाकिस्तानमध्ये हे वापरण्यासाठी तज्ञ नसतील, तर शंका दूर करायला हवी.
ऑपरेशन सिंदूरमध्ये पाकिस्तानचा अपमानजनक पराभव, जो पुढे ढकलण्यात आला आहे आणि ज्याचा निकाल पाकिस्तानच्या कृतींवर अवलंबून असेल, त्यामुळे पाकिस्तानसमोर दोन प्रश्न उभे राहिले आहेत. पहिला, तो चिनी किंवा तुर्की शस्त्रांचा वापर करून दहशत पसरवून भारताला किती काळ घाबरवत राहणार आहे? तो आत्मपरीक्षण करेल आणि स्वतःला दहशतीपासून दूर ठेवेल की इतरांच्या शस्त्रांच्या मदतीने तो मार खात राहील? दुसरा महत्त्वाचा प्रश्न म्हणजे भारताच्या सत्तेविरुद्ध स्वतःला टिकवून ठेवण्यासाठी तो कोणती पावले उचलेल? तथापि, फाळणीपासून, भारताकडून नेहमीच त्याला मारहाण होत आली आहे आणि पुन्हा दुसऱ्यांनी दिलेल्या भिक्षेने दहशतवादाला पोसत आहे.
उलट, भारत केवळ लष्करीच नव्हे तर नियोजनातही पाकिस्तानपेक्षा किमान दोनशे पट पुढे आहे. ऑपरेशन सिंदूर हे याचे एक उदाहरण आहे. तो विचार करत होता की भारत काय कारवाई करेल, माझ्याकडे अणुबॉम्ब आहे, मी भारताला घाबरवीन, तेव्हा भारत राजनैतिक आणि धोरणात्मक योजनांसह आपली रणनीती राबवत होता. आता पाकिस्तानला केवळ भारताशीच नव्हे तर बलुच बंडखोरांच्या बलाढ्य सैन्याशीही सामना करावा लागत आहे. तेही जेव्हा त्याची लष्करी क्षमता जवळजवळ नष्ट झाली असेल आणि फक्त अणुबॉम्बच त्याला ब्लॅकमेलिंग शस्त्र म्हणून सुरक्षित ठेवेल.
नवराष्ट्र विशेष लेख वाचण्यासाठी क्लिक करा
पाकिस्तानला हे देखील माहित आहे की जर त्याला पुन्हा चीनकडून शस्त्रे खरेदी करावी लागली तर त्यासाठी पैसे कुठून आणणार? बलुचांच्या दहशतीपासून बचाव करण्यासाठी सैन्याचे मनोबल राखणे ही त्यांची नवीन समस्या आहे. तेही जेव्हा बलुचांनी म्हटले आहे की जर भारताने सहकार्य केले तर ते पाकिस्तानचा दहशतवाद कायमचा संपवू. भारताने आपली लष्करी उपकरणे कशी नष्ट केली यावरही चीन आता विचार करेल.
