फोटो सौजन्य - Social Media
मराठी भाषा, साहित्य आणि नवनिर्मितीच्या विविध वाटांवर प्रकाश टाकणारे डॉ. वा. ना. बेडेकर स्मृती व्याख्यानमालेचे 47 वे पुष्प ज्येष्ठ संशोधक व लेखक डॉ. प्रदीप कर्णिक यांनी गुंफले. “मराठी भाषा, साहित्य व नवनिर्मितीतील विविध वाटा” या विषयावर त्यांनी विद्यार्थ्यांसमोर मराठी साहित्याचा प्रेरणादायी आणि कालानुरूप प्रवास उलगडून दाखवला.
डॉ. प्रदीप कर्णिक यांनी आपल्या व्याख्यानात मराठी भाषेच्या समृद्ध साहित्यपरंपरेपासून ते आधुनिक काळातील नव्या अभिव्यक्तीपर्यंतचा सविस्तर आढावा घेतला. संत साहित्याने दिलेली मूल्यधारा, लोकसाहित्यातून उमटलेला मातीचा गंध, स्वातंत्र्योत्तर साहित्याची सामाजिक जाणीव आणि आजच्या डिजिटल युगातील नव्या सर्जनशील शक्यता या सर्व प्रवाहांनी मराठी साहित्य अधिक व्यापक, सशक्त आणि काळानुरूप घडत असल्याचे त्यांनी स्पष्ट केले.
मराठी भाषा ही केवळ संवादाचे माध्यम नसून ती आपल्या सांस्कृतिक अस्मितेची वाहक आहे, असे मत व्यक्त करत डॉ. कर्णिक यांनी भाषेच्या संवर्धनासाठी सामूहिक जबाबदारीची गरज अधोरेखित केली. वाचक, लेखक, संशोधक आणि रसिक या सर्व भूमिकांतून प्रत्येकाने सजगपणे योगदान द्यावे, असे आवाहन त्यांनी केले. यासाठी तंत्रज्ञानाचा प्रभावी वापर महत्त्वाचा असून डिजिटलायझेशन आणि कृत्रिम बुद्धिमत्ता (AI) यांच्या माध्यमातून संशोधन, लेखन व दस्तऐवजीकरणाचे काम अधिक वेगाने आणि प्रभावीपणे करता येईल, अशी भावना त्यांनी व्यक्त केली.
यावेळी महाविद्यालयाच्या प्राचार्य डॉ. सुचित्रा नाईक यांनीही विद्यार्थ्यांना मार्गदर्शन केले. मराठी भाषा ही नवनिर्मितीची भाषा असून तरुण पिढीने शुद्ध मराठी बोलणे, लिहिणे, वाचणे आणि ऐकणे याकडे जाणीवपूर्वक लक्ष द्यावे, असे त्यांनी आवर्जून सांगितले. आधुनिकतेच्या प्रवाहात वाहताना मातृभाषेची मुळे घट्ट धरून ठेवणे ही काळाची गरज असल्याचे मत त्यांनी मांडले.
या व्याख्यानमालेस विद्यार्थी व प्राध्यापक मोठ्या संख्येने उपस्थित होते. कार्यक्रमाचे सूत्रसंचालन डॉ. विमुक्ता राजे यांनी केले. कार्यक्रमाचे आयोजन विद्या प्रसारक मंडळाचे अध्यक्ष डॉ. विजय बेडेकर व सदस्य डॉ. महेश बेडेकर यांच्या मार्गदर्शनाखाली करण्यात आले होते. डॉ. वा. ना. बेडेकर स्मृती व्याख्यानमालेच्या या पुष्पाने मराठी भाषेच्या भूतकाळ, वर्तमान आणि भविष्यकाळातील भूमिका अधोरेखित करत विद्यार्थ्यांमध्ये भाषेप्रती नवचैतन्य निर्माण केले. मराठी भाषेच्या संवर्धनासाठी वैचारिक सजगता आणि आधुनिक साधनांचा समतोल वापर किती आवश्यक आहे, हे या व्याख्यानातून प्रभावीपणे अधोरेखित झाले.
