मंगळवार, 29 सप्टेंबर 2026
संग्रहित फोटो
या प्रकरणी हिंजवडी पोलिस ठाण्यात गुन्हा दाखल करण्यात आला होता. तत्कालीन पोलिस उपनिरीक्षक अशोक वंजारी यांनी याबाबत तक्रार दिली होती. ही घटना १४ एप्रिल २०१० ला पहाटे पाचच्या सुमारास बावधन येथील अपराजिता अपार्टमेंटमध्ये घडली होती. सुबोजीत याने कौटुंबिक व मानसिक तणावातून आपली धाकटी बहीण प्रियदर्शिनी बासू (वय २३) हिचा गळा आवळून खून केला. नंतर त्याने स्वतःच्या हाताची हाताची नस कापून आणि फिनाईल प्राशन करून आत्महत्येचा प्रयत्न केला. सुबोजीतने खडकपूर आयआयटीती लमधील एका प्राध्यापकास ‘मी बहिणीला मारले आहे आणि आत्महत्या करत आहे,’ अशी माहिती दिली होती. प्राध्यापकाने तातडीने पुणे पोलिस नियंत्रण कक्षाला कळवले होते. माहिती मिळताच हिंजवडी पोलिसांचे पथक घटनास्थळी पोहोचले. त्यांनी दरवाजा उघडून पाहिले असता प्रियदर्शिनी मृत अवस्थेत आढळली, तर सुबोजीत रक्ताच्या थारोळ्यात पडलेला होता. त्याला तातडीने उपचारासाठी ससून रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. या गुन्ह्याचा तपास पोलिस उपनिरीक्षक आर. टी. पवार यांनी केला. सरकार पक्षातर्फे विशेष सरकारी वकील अॅड. लीना पाठक यांनी काम पाहिले. त्यांनी नऊ साक्षीदार तपासले.
मानसिक अस्वस्थतेचा बचाव फेटाळला
यामध्ये टेलिफोन कॉल डिटेल्स (सीडीआर), वैद्यकीय अहवाल आणि आरोपीने प्राध्यापकांकडे केलेली कबुली हे पुरावे महत्त्वाचे ठरले. खटल्याच्या न्यायालयीन कामकाजात हिंजवडी पोलिस ठाण्यातील पोलिस नितीन साळुंके, सायली फडतरे, आबा सावंत आणि नितीन पवार यांनी मदत केली. आरोपीने बचावासाठी आपण तीव्र नैराश्यात होता त्यामुळे मानसिक अस्वस्थतेचा लाभ मिळावा, असा युक्तिवाद केला होता. मात्र, ससून रुग्णालयाच्या मानसोपचार तज्ज्ञांची साक्ष ग्राह्य धरत न्यायालयाने स्पष्ट केले की, मानसिक ताणतणाव आणि वेडेपणा यात मोठा फरक आहे. घटनेच्या वेळी आणि उपचार सुरू असताना आरोपीला स्वतःच्या कृत्याची पूर्ण जाणीव होती. आरोपीने घटनेनंतर लगेच प्राध्यापकांना फोन करून माहिती देणे, पोलिसांत शरण येण्याची भाषा करणे आणि नंतर पश्चात्ताप व्यक्त करणे, यावरून त्याची वैचारिक क्षमता अबाधित होती हे सिद्ध होते, असे न्यायालयाने आदेशात नमूद केले आहे.
