फोटो सौजन्य- pinterest
आज शुक्रवार, 17 जुलै रोजी आषाढ महिन्यातील विनायक चतुर्थी आहे. आषाढ महिन्यातील विनायक चतुर्थीला अनिरुद्ध विनायक चतुर्थी असे म्हटले जाते. हिंदू धर्मातील प्रत्येक शुभ कार्याची सुरुवात दोन देवतांच्या स्मरणाने केली जाते विघ्नहर्ता भगवान श्रीगणेश आणि विद्येची अधिष्ठात्री देवी सरस्वती. त्यामुळेच भारतात शतकानुशतके “जय सरस्वती, जय गणेश” हा मंगलघोष केला जातो. विद्यार्थी, कलाकार, लेखक, संगीतकार आणि विद्वान कोणतेही ज्ञानकार्य सुरू करण्यापूर्वी या दोन्ही देवतांची पूजा करतात. मात्र अनेकांच्या मनात एक प्रश्न निर्माण होतो. देवी सरस्वती या भगवान गणेशाच्या आत्या होत्या का? काही धार्मिक परंपरांमध्ये सरस्वतीला भगवान शिवांची बहीण म्हटले जाते. जर असे मानले, तर पार्वतीपुत्र गणेशाच्या नात्याने सरस्वती या त्यांची आत्या ठरतात. पण हे मत सर्व पुराणांमध्ये स्वीकारलेले आहे का? याचे उत्तर जाणून घेऊया.
सनातन धर्मात अनेक पुराणे, उपपुराणे आणि संप्रदाय आहेत. त्यामुळे देवतांच्या उत्पत्तीविषयी एकापेक्षा अधिक परंपरा आढळतात.
बहुतेक प्रमुख पुराणांमध्ये देवी सरस्वती या ब्रह्मदेवांच्या मुखातून प्रकट झालेल्या ज्ञानस्वरूप शक्ती मानल्या जातात. वेद, विद्या, वाणी, संगीत आणि शास्त्रांचे मूर्त स्वरूप म्हणजे सरस्वती असे वर्णन आढळते.
देवीमहात्म्य, शक्तिपरंपरा आणि देवीभागवतामध्ये सरस्वती, लक्ष्मी आणि पार्वती या आदिशक्तीच्या विविध रूपांपैकी मानल्या जातात. ज्ञान, संपत्ती आणि शक्ती या विश्वाच्या तीन मूलभूत दैवी शक्ती आहेत.
काही शैव परंपरा, लोककथा आणि प्रादेशिक आख्यायिकांमध्ये देवी सरस्वतीला भगवान शिवांची बहीण म्हटले जाते. या परंपरेनुसार शिव आणि सरस्वती यांचे बंधुभगिनीचे नाते सांगितले जाते.
मात्र हे लक्षात ठेवणे आवश्यक आहे की हा उल्लेख सर्व प्रमुख पुराणांमध्ये समान स्वरूपात आढळत नाही. त्यामुळे हा एक विशिष्ट धार्मिक परंपरेतील समज आहे.
जर एखाद्या परंपरेनुसार सरस्वती या भगवान शिवांच्या भगिनी मानल्या, तर त्या भगवान गणेशाच्या आत्या ठरतात. म्हणून काही भागांत भक्त प्रेमाने देवी सरस्वतीला गणेशाची आत्या असेही संबोधतात. परंतु हिंदू धर्मातील सर्वच ग्रंथ किंवा सर्व संप्रदाय हा संबंध मान्य करतात असे म्हणणे योग्य ठरणार नाही.
भगवान गणेश हे बुद्धी, विवेक, स्मरणशक्ती आणि शुभारंभाचे अधिपती आहेत.
देवी सरस्वती या ज्ञान, वाणी, कला, संगीत, साहित्य आणि विद्वत्तेच्या अधिष्ठात्री आहेत.
ज्ञानाला योग्य दिशा देण्यासाठी बुद्धी आवश्यक असते आणि बुद्धीला योग्य आधार मिळण्यासाठी ज्ञान आवश्यक असते. म्हणूनच या दोन्ही देवतांची पूजा एकत्र केली जाते.
विद्यारंभ, अक्षरारंभ, परीक्षा, ग्रंथलेखन, संगीत शिक्षण, नृत्य, चित्रकला किंवा कोणत्याही ज्ञानाशी संबंधित कार्याच्या प्रारंभी श्रीगणेश आणि देवी सरस्वती यांचे स्मरण केले जाते.
भारतीय संस्कृतीत “जय सरस्वती गणेश” हा मंगलघोष अत्यंत प्राचीन आहे.
प्रथम विघ्नांचा नाश करणाऱ्या श्रीगणेशाला वंदन.
त्यानंतर ज्ञान आणि वाणी प्रदान करणाऱ्या देवी सरस्वतीला प्रणाम.
कार्य बुद्धी, विवेक आणि ज्ञानाच्या आशीर्वादाने यशस्वी व्हावे, ही प्रार्थना.
हा घोष कोणत्याही कौटुंबिक नात्यापेक्षा ज्ञान आणि बुद्धीच्या दैवी एकात्मतेचे प्रतीक आहे.
भारतातील अनेक गणेशमूर्तींमध्ये श्रीगणेशासोबत देवी सरस्वती आणि महालक्ष्मी यांचेही दर्शन घडते.
यामागील संदेश अत्यंत सुंदर आहे
गणेश देतात सद्बुद्धी.
सरस्वती देते विद्या.
लक्ष्मी देते समृद्धी.
या तिन्हींचा समतोल साधला की जीवन यशस्वी आणि परिपूर्ण होते.
सनातन धर्म हा एका ग्रंथावर आधारित नसून वेद, उपनिषदे, पुराणे, आगम, तंत्र, स्मृती आणि लोकपरंपरा अशा विशाल परंपरेवर आधारलेला आहे. म्हणूनच काही देवतांच्या जन्मकथा, नातेसंबंध किंवा अवतारांविषयी विविध परंपरा आढळतात. या सर्व परंपरा श्रद्धेच्या दृष्टीने महत्त्वाच्या आहेत आणि त्या त्या संप्रदायात मान्य आहेत. म्हणून सरस्वतीला शिवाची बहीण मानणारी परंपराही आदराने स्वीकारली जाते, परंतु तिला सर्वमान्य पुराणमत म्हणता येत नाही.
काही धार्मिक परंपरांमध्ये देवी सरस्वती या भगवान शिवांच्या भगिनी मानल्या जातात. त्या परंपरेनुसार भगवान गणेशाच्या नात्याने त्या त्यांची आत्या ठरतात. परंतु प्रमुख पुराणांमध्ये हा संबंध सर्वत्र समानरीत्या वर्णन केलेला नाही.
सनातन धर्माचा व्यापक संदेश असा आहे की भगवान गणेश हे बुद्धी, विवेक आणि शुभारंभाचे अधिष्ठाता आहेत, तर देवी सरस्वती या ज्ञान, वाणी आणि विद्येच्या अधिष्ठात्री आहेत. त्यामुळे या दोघांची संयुक्त उपासना म्हणजे मानवी जीवनातील ज्ञान आणि बुद्धीचा पवित्र संगम होय.
याच भावनेतून भारतीय संस्कृतीत आजही भक्त प्रेमाने म्हणतात—
“जय सरस्वती! जय गणेश!”
ज्ञान, विवेक, संस्कार आणि यश या चौघांचाही आशीर्वाद प्रत्येक भक्ताला लाभो, हीच या मंगल घोषामागील प्रार्थना आहे.
(टीपः धर्म, ज्योतिष, वास्तु, फेंगशुई इत्यादी विषयांवरील लेख/बातम्या केवळ वाचकांच्या माहितीसाठी आहेत. यासंबंधी कोणताही प्रयोग करण्यापूर्वी तज्ज्ञांचा सल्ला आवश्यक आहे. आमचे उद्दिष्ट फक्त वाचकांना माहिती देणे आहे. Navarashtra या तथ्यांची पुष्टी करू शकत नाही.)
Ans: भगवान गणेश हे बुद्धी आणि शुभारंभाचे अधिष्ठाता आहेत, तर देवी सरस्वती या ज्ञान, विद्या आणि वाणीच्या अधिष्ठात्री आहेत. त्यामुळे दोघांची संयुक्त पूजा केली जाते.
Ans: काही शैव परंपरा आणि लोककथांमध्ये सरस्वती यांना भगवान शिवांची बहीण मानले जाते. त्या परंपरेनुसार त्या गणेशाच्या आत्या ठरतात, मात्र हे सर्व पुराणांमध्ये समानरीत्या नमूद केलेले नाही.
Ans: हा मंगलघोष ज्ञान, बुद्धी, शुभारंभ आणि यशस्वी जीवनासाठी भगवान गणेश व देवी सरस्वती यांच्या कृपेची प्रार्थना दर्शवतो.






