फोटो सौजन्य - Social Media
हिंदू धर्मातील सर्वात पवित्र आणि अद्भुत विवाहांपैकी एक म्हणजे भगवान शंकर आणि माता पार्वती यांचा विवाह. ही कथा प्रेम, तपस्या आणि श्रद्धेची सुंदर गाथा सांगते. सुरुवातीला माता पार्वती या पूर्वजन्मी सती होत्या. सतीने आपल्या वडिलांच्या यज्ञात झालेल्या अपमानामुळे योगाग्नीने देह त्याग केला. त्यानंतर त्या हिमालय पर्वताच्या घरी पार्वती म्हणून जन्माला आल्या. त्यांचे वडील हिमवान आणि आई मेना होते. लहानपणापासूनच पार्वतींच्या मनात भगवान शंकरांविषयी अपार भक्ती आणि प्रेम होते. त्यांनी त्यांनाच पती म्हणून स्वीकारण्याचा निश्चय केला.
परंतु भगवान शंकर हे वैरागी, ध्यानमग्न आणि संसारापासून दूर राहणारे होते. त्यांना विवाहाची इच्छा नव्हती. तरीही पार्वतींनी कठोर तपस्या करण्याचे ठरवले. त्यांनी वर्षानुवर्षे अन्न-पाणी त्यागून, जंगलात राहून भगवान शंकरांची आराधना केली. त्यांच्या या कठोर तपश्चर्येमुळे संपूर्ण देवताही प्रभावित झाल्या.
दरम्यान, तारकासुर नावाच्या राक्षसाचा अत्याचार वाढला होता. त्याचा वध फक्त शंकरांच्या पुत्राकडूनच होऊ शकतो, असा वर त्याला मिळाला होता. म्हणून सर्व देवतांनी शंकर-पार्वती विवाह व्हावा, अशी प्रार्थना केली. देवांच्या विनंतीनंतर आणि पार्वतींच्या अखंड भक्तीने भगवान शंकर प्रसन्न झाले. भगवान शंकरांनी पार्वतींची परीक्षा घेण्यासाठी ब्राह्मणाचे रूप धारण केले आणि शंकरांविषयी नकारात्मक बोलले. पण पार्वती आपल्या निर्णयावर ठाम राहिल्या. त्यांच्या निष्ठेवर प्रसन्न होऊन शंकरांनी आपले खरे रूप दाखवले आणि विवाहास संमती दिली.
हिमालय पर्वतावर मोठ्या थाटामाटात त्यांचा विवाह सोहळा पार पडला. देव, गंधर्व, यक्ष सर्व उपस्थित होते. भगवान शंकरांची बारात मात्र अत्यंत वेगळी होती. भूत, प्रेत आणि गणांसह ते आले होते. सुरुवातीला पार्वतींची आई घाबरली, पण नंतर शंकरांनी सुंदर रूप धारण केले. अशा प्रकारे भक्ती, प्रेम आणि संयम यांचा विजय झाला आणि शिव-पार्वती यांचा दिव्य विवाह संपन्न झाला. हा विवाह आदर्श दांपत्य जीवनाचे प्रतीक मानला जातो.
