मंगळवार, 10 नोव्हेंबर 2026
फोटो सौजन्य - Social Media
२०१६ साल. बोर्ड परीक्षांचा काळ जवळ आला होता. कार्तिक नावाचा एक हुशार विद्यार्थी आपल्या आयुष्यातील महत्त्वाच्या परीक्षांची तयारी करत होता. पण ज्या हॉस्टेलमध्ये तो राहत होता, तिथले रूममेट्स सतत गोंधळ घालत असल्यामुळे त्याला नीट अभ्यास करता येत नव्हता. शांत जागा शोधत असताना त्याला शहराच्या बाहेर असलेले एक जुने आणि स्वस्त सरकारी हॉस्टेल मिळाले.
मात्र हॉस्टेलमध्ये जाण्यापूर्वी त्याच्या एका मित्राने त्याला इशारा दिला. त्या मित्राने सांगितले की त्या हॉस्टेलमध्ये जास्त दिवस कोणी राहत नाही आणि त्या जागेबद्दल अनेक विचित्र अफवा पसरलेल्या आहेत. पण कार्तिकने त्या गोष्टीकडे फारसे लक्ष दिले नाही. त्याला फक्त शांत जागा हवी होती. त्यामुळे तो आपले सामान घेऊन त्या हॉस्टेलमध्ये राहायला गेला. हॉस्टेल पाहताच कार्तिक थोडा थबकला. इमारत खूप जुनी दिसत होती. भिंतींवर काळे डाग, तुटलेल्या खिडक्या आणि सगळीकडे धुळीचा थर… जणू अनेक वर्षे तिथे कोणी राहिलेच नव्हते. रिसेप्शनवर बसलेला सुधीर नावाचा मध्यमवयीन माणूस मात्र हसत म्हणाला की लोक उगाच अफवा पसरवतात आणि तो इथे आरामात राहू शकतो.
कार्तिकने एक खोली घेतली. खोली मोठी होती पण तिथे एक विचित्र थंडपणा जाणवत होता. त्याने खोली साफ केली आणि अभ्यासाला बसला. त्या हॉस्टेलमध्ये राहणारे बहुतेक लोक नाईट ड्युटी करणारे होते. त्यामुळे रात्री कार्तिक जवळजवळ एकटाच असायचा. एके दिवशी दुपारी तो अभ्यास करत असताना अचानक त्याची नजर खिडकीकडे गेली. खिडकीच्या बाहेर काळ्या कपड्यात एक स्त्री उभी असल्याचे त्याला क्षणभर दिसले. तो घाबरून उठला आणि दरवाजा उघडून बाहेर पाहिले. पण बाहेर कोणीच नव्हते. त्याला वाटले कदाचित हा फक्त डोळ्यांचा भ्रम असेल.
मात्र त्या रात्रीपासून विचित्र गोष्टी घडू लागल्या. हॉस्टेलच्या लांब कॉरिडॉरमध्ये कुणाच्या तरी चालण्याचे आवाज ऐकू येत होते. कधी दरवाज्यावर हलके ठोके पडत होते. कार्तिक घाबरून गेला पण धैर्य करून दरवाजा उघडला, तर बाहेर पूर्ण शांतता होती. काही दिवसांनी एका रात्री अचानक सुधीर घाबरलेल्या अवस्थेत कार्तिकच्या खोलीत आला. त्याचा चेहरा फिक्का पडला होता. त्याने कार्तिकला विचारले की त्याला काही विचित्र दिसले का. तेव्हा कार्तिकने खिडकीजवळ दिसलेल्या त्या स्त्रीबद्दल सांगितले. ते ऐकताच सुधीर काही क्षण शांत बसला आणि मग हळू आवाजात म्हणाला की या हॉस्टेलमध्ये वर्षांपूर्वी एक भयानक घटना घडली होती.
सुधीरने सांगितले की काही वर्षांपूर्वी इथे एक गरीब महिला राहत होती. हॉस्टेलचा मालक आणि काही लोकांनी तिच्यावर अन्याय केला होता. निराश झालेल्या त्या महिलेनं एके रात्री स्वतःवर पेट्रोल ओतून स्वतःला आग लावली. ती जळत असताना मदत करण्याऐवजी अनेक लोक फक्त बघत उभे राहिले. त्या दिवसापासून तिची आत्मा या हॉस्टेलमध्ये भटकते अशी चर्चा सुरू झाली. हे ऐकून कार्तिकच्या मनात भीती दाटून आली. त्याने ठरवले की दुसऱ्या दिवशी सकाळी तो हे हॉस्टेल सोडून जाईल. पण त्या रात्री जे घडले ते त्याने कधीच विसरले नाही.
रात्री उशिरा तो खोलीतून बाहेर पडला. कॉरिडॉरमध्ये मंद पिवळा दिवा लुकलुकत होता. अचानक कॉरिडॉरच्या शेवटी त्याला तीच स्त्री दिसली. तिचे कपडे जळालेले होते, चेहरा काळा पडलेला आणि डोळे लाल झालेले. ती हळूहळू त्याच्याकडे पाहत उभी होती. कार्तिक जणू तिच्या प्रभावाखाली गेला. त्याचे पाय आपोआप तिच्याकडे चालू लागले. त्याला थांबायचे होते पण शरीरावर त्याचा ताबा नव्हता. इतक्यात मागून सुधीर धावत आला. त्याने कार्तिकचा हात धरून जोरात ओढले आणि त्याला तिथून पळायला सांगितले. दोघेही धावत हॉस्टेलच्या बाहेर आले.
काही वेळाने सुधीरने सांगितले की त्या रात्री त्याने जाणीवपूर्वक हॉस्टेलच्या मालकाला तिथे बोलावले होते. त्याला वाटत होते की त्या महिलेची आत्मा अजूनही बदला घेण्याची वाट पाहत आहे. त्याने सांगितले की तो मालकाला अनेकदा वाचवत होता, पण त्या रात्री नाही. त्या रात्रीनंतर हॉस्टेलच्या मालकाचे काय झाले, हे कोणीच जाणले नाही. कार्तिक मात्र दुसऱ्याच दिवशी ते हॉस्टेल कायमचे सोडून गेला. त्या दिवसापासून त्याने एक गोष्ट कायम लक्षात ठेवली. कोणत्याही नव्या ठिकाणी राहायला जाण्यापूर्वी त्या जागेचा इतिहास नक्की जाणून घ्यावा, कारण काही जागा फक्त रिकाम्या नसतात, त्या आठवणींनी आणि सूडाने भरलेल्या असतात.
(टीपः आम्ही देत असणारे हे आर्टिकल काही व्यक्तींसह घडलेले अनुभव आहेत. मात्र आम्ही कोणतीही अंधश्रद्धा पसरवत नाही तर
हे आर्टिकल केवळ माहिती आणि मनोरंजनाकरिता असून Navarashtra.com यासाठी कोणतीही पुष्टी देत नाही)
