फोटो सौजन्य - Social Media
हिंदू तत्त्वज्ञानातील योग वसिष्ठ या प्राचीन ग्रंथात काकभुशुंडी या अद्भुत साधूचा उल्लेख आढळतो. कावळ्याच्या रूपात असलेला हा ऋषी काळ, जन्म आणि मृत्यू यांच्या पलीकडे जगणारा मानला जातो. त्यामुळेच त्याला ‘अमर साक्षीदार’ असेही संबोधले जाते. विशेष म्हणजे, त्याने स्वतः रामायण 11 वेळा आणि महाभारत 16 वेळा घडताना पाहिल्याचा उल्लेख या ग्रंथात आढळतो.
या कथेनुसार, सृष्टी एकदाच निर्माण होऊन संपत नाही, तर ती सतत निर्माण आणि विनाशाच्या चक्रातून जात असते. या प्रक्रियेला प्रलय असे म्हटले जाते. प्रलयाच्या वेळी संपूर्ण विश्व नष्ट होते, पण काकभुशुंडी ध्यानाच्या अत्यंत गहन अवस्थेत जाऊन या संपूर्ण प्रक्रियेचा शांतपणे साक्षीदार राहतो. विश्व नष्ट झाल्यानंतर पुन्हा नव्याने निर्माण होते आणि जीवन पुन्हा सुरू होते मात्र काही बदलांसह.
ही कथा प्रत्यक्ष ऐतिहासिक घटना म्हणून नव्हे, तर एक गहन तत्त्वज्ञान म्हणून समजली जाते. तिचा मुख्य संदेश असा आहे की, जीवन हे सरळ रेषेत न चालता चक्राकार पद्धतीने पुढे सरकते. आपण अनुभवत असलेल्या अनेक घटना, नाती आणि परिस्थिती पुन्हा पुन्हा आपल्या आयुष्यात येतात, मात्र प्रत्येक वेळी त्यांचे स्वरूप थोडेसे बदललेले असते.
काकभुशुंडी ही संकल्पना ‘साक्षीभावा’ची ओळख करून देते. म्हणजेच आपण केवळ घडामोडींचा भाग नसून त्या पाहणारे, समजून घेणारे निरीक्षकही आहोत. या दृष्टिकोनातून पाहिल्यास, प्रत्येक अनुभव हा शिकण्याची आणि स्वतःला अधिक चांगल्या प्रकारे समजून घेण्याची एक मौल्यवान संधी ठरतो.
म्हणूनच ही कथा आपल्याला सांगते जीवनात जे काही घडते, ते पुन्हा घडू शकते; पण प्रत्येक वेळी आपण अधिक सजग, अधिक समजूतदार आणि अधिक सक्षम होत जातो.
