बुधवार, 21 ऑक्टोबर 2026
Rakesh Chauhan Case: परदेशात भारतीय खलाशाची हत्या करून अवयवांची तस्करी? देवरियातील शवविच्छेदनाने उडवला थरार ( फोटो सौजन्य : सोशल मीडिया )
Rakesh Chauhan Venezuela seafarer death : परदेशात नोकरी करून आपल्या कुटुंबाचे भविष्य उज्ज्वल करण्याचे स्वप्न पाहणाऱ्या एका भारतीय खलाशासोबत व्हेनेझुएलामध्ये (Venezuela) जे घडले, ते ऐकून कोणत्याही संवेदनशील माणसाच्या अंगावर काटा आल्याशिवाय राहणार नाही. उत्तर प्रदेशातील देवरिया जिल्ह्यातील रहिवासी असलेले ३३ वर्षीय मर्चेंट नेव्हीचे खलाशी राकेश चौहान यांचा व्हेनेझुएलामध्ये एका व्यापारी जहाजावर संशयास्पद मृत्यू झाला. मात्र, ही घटना केवळ एका मृत्यूची नाही, तर मृत्यूनंतर त्यांच्या पार्थिवाशी झालेल्या अमानवी क्रूरतेची आहे. राकेश यांचे पार्थिव जेव्हा तब्बल महिनाभरानंतर त्यांच्या गावी पोहोचले आणि त्यांच्या कुटुंबीयांच्या आग्रहास्तव भारतात पुन्हा शवविच्छेदनाचा (Re-Autopsy) निर्णय घेण्यात आला, तेव्हा समोर आलेले सत्य ऐकून संपूर्ण देशात संतापाची लाट उसळली आहे. राकेश यांच्या शरीरात एकही मुख्य अंतर्गत अवयव शिल्लक नव्हता; त्यांचे शरीर आतून पूर्णपणे रिकामे करण्यात आले होते.
या संपूर्ण प्रकरणाची गंभीर दखल घेत व्हेनेझुएलाची राजधानी कॅराकस येथील भारतीय दूतावासाने अत्यंत आक्रमक पाऊल उचलले आहे. भारतीय दूतावासाने सोशल मीडियावर अधिकृतपणे आपली भूमिका मांडताना म्हटले आहे की, “स्वर्गीय राकेश चौहान यांच्या पार्थिवाचा झालेला अपमान आणि त्यांचे अंतर्गत अवयव काढून घेण्याच्या अत्यंत गंभीर प्रकरणाची व्हेनेझुएलाच्या स्थानिक अधिकाऱ्यांकडे सखोल चौकशी करण्याची मागणी करण्यात आली आहे.” ही घटना उघडकीस आल्यापासून भारतीय दूतावास या प्रकरणाचा अतिशय गांभीर्याने आणि सक्रियपणे पाठपुरावा करत असून, दोषींना कोणत्याही परिस्थितीत सोडले जाणार नाही, अशी ग्वाही दिली आहे. मात्र, या आंतरराष्ट्रीय राजनैतिक हालचालींमागे एका कुटुंबाचा आक्रोश आणि उडालेला थरार दडला आहे.
जागतिक घडामोडी संबंधित बातम्या वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा : General Vahidi: कर्बलाच्या पवित्र लाल ध्वजाने झाकली अली खामेनींची शवपेटी; इराणच्या लष्करी शक्तीचा ‘हा’ बलाढ्य चेहरा पुन्हा सक्रिय
राकेश चौहान हे देवरिया जिल्ह्यातील लंगडा बाजार टोला गावचे रहिवासी होते. ते गेल्या ६ वर्षांपासून शिपिंग इंडस्ट्रीमध्ये ‘मरीन फिटर’ (Marine Fitter) म्हणून काम करत होते. कुटुंबातील ते एकमेव कमावते व्यक्ती होते. नोव्हेंबर २०२४ मध्ये ते एका खाजगी कंपनीमार्फत करारानुसार एका व्यापारी जहाजावर कर्मचारी म्हणून व्हेनेझुएलाला गेले होते. सर्व काही सुरळीत सुरू होते, परंतु मे २०२६ च्या पहिल्या आठवड्यात अचानक त्यांच्या कुटुंबाला धक्कादायक फोन आला. कंपनीने ७ मे रोजी संध्याकाळी राकेश यांच्या वडिलांना कळवले की, राकेश जहाजावर काम करत असताना खाली पडले आणि त्यांना गंभीर दुखापत झाली असून त्यांच्यावर रुग्णालयात उपचार सुरू आहेत.
कुटुंब या धक्क्यातून सावरत नाही तोच, दुसऱ्या दिवशी सकाळी कंपनीने पुन्हा फोन करून सांगितले की, राकेश यांच्या जगण्याची शक्यता आता फक्त ५ टक्के उरली आहे. आणि दुर्दैवाने, त्याच दिवशी काही तासांनंतर कुटुंबाला त्यांच्या मृत्यूची बातमी देण्यात आली. कंपनीने सांगितले की उपचारादरम्यान त्यांना हृदयविकाराचा तीव्र झटका (Heart Attack) आला, ज्यामुळे त्यांची प्राणज्योत मालवली. कंपनीने कुटुंबाला आश्वासन दिले होते की, राकेश यांचे पार्थिव एका आठवड्याच्या आत भारतात त्यांच्या घरी पाठवले जाईल. मात्र, प्रत्यक्षात तसे घडले नाही. कागदपत्रांमधील घोळ आणि प्रशासकीय दिरंगाईमुळे राकेश यांचा मृतदेह जवळपास महिनाभरानंतर, ४ जून रोजी देवरिया येथे पोहोचला.
राकेश यांचे पार्थिव जेव्हा घरी आले, तेव्हा त्यांच्या शरीरावर झालेल्या शस्त्रक्रियेच्या खुणा पाहून कुटुंबीयांना संशय आला. ज्या डॉक्टरांनी सुरुवातीला मृतदेहाची तपासणी केली, त्यांनी सांगितले की परदेशात आधीच शवविच्छेदन झाले असल्यामुळे सक्षम अधिकाऱ्यांच्या परवानगीशिवाय भारतात पुन्हा शवविच्छेदन करता येणार नाही. कुटुंबाने तात्काळ जिल्हाधिकाऱ्यांकडे धाव घेतली. जिल्हाधिकाऱ्यांनी प्रकरणाचे गांभीर्य ओळखून दुसऱ्यांदा शवविच्छेदनाचे आदेश दिले. त्यानंतर देवरिया मेडिकल कॉलेजमध्ये जे घडले, त्याने वैद्यकीय क्षेत्रातील तज्ञांनाही हादरवून सोडले.
देवरिया मेडिकल कॉलेजचे मुख्य वैद्यकीय अधीक्षक (CMS) डॉ. एच. के. मिश्रा यांनी शवविच्छेदन अहवालाबाबत अत्यंत धक्कादायक माहिती दिली. अहवालानुसार, राकेश यांच्या शरीरात मेंदू (Brain), हृदय (Heart), यकृत (Liver), दोन्ही फुफ्फुसे (Lungs), प्लीहा (Spleen), दोन्ही मूत्रपिंडे (Kidneys), स्वादुपिंड (Pancreas), पोट आणि आतडे यांसारखा एकही मुख्य अंतर्गत अवयव नव्हता. इतकेच नाही तर गळ्यातील थायरॉईड, हायॉइड अस्थी, स्वरयंत्र आणि श्वासनलिका हे अवयवही गायब होते. राकेश यांच्या शरीरावर मानेपासून ते ओटीपोटापर्यंत तब्बल ६० सेंटीमीटर लांबीची एक शिवलेली जखम होती, तर डोक्याच्या मागच्या बाजूला २० सेंटीमीटर लांबीची दुसरी शिवलेली जखम होती. शरीरात तपासणीसाठी एकही अवयव उपलब्ध नसल्यामुळे, भारतात झालेल्या शवविच्छेदनात मृत्यूचे नेमके कारण काय होते, हे स्पष्ट करणे डॉक्टरांना अशक्य झाले.
जागतिक घडामोडी संबंधित बातम्या वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा : Dubai Property: इराण युद्धानंतर दुबईत भारतीयांचे वर्चस्व; मालमत्ता बाजार मंदावताच भारतीय गुंतवणूकदारांनी केली अब्जावधींची खरेदी
राकेश यांची पत्नी रंजना चौहान, ज्यांनी नुकतेच आपले ग्रॅज्युएशन पूर्ण केले आहे आणि ज्यांच्या खांद्यावर आता त्यांच्या अवघ्या ६ महिन्यांच्या चिमुरड्या बाळाची (ऋत्विक) जबाबदारी आहे, त्यांनी अत्यंत गंभीर आरोप केले आहेत. रंजना यांनी सांगितले की, “माझ्या पतीचा जहाजावर अपघाती मृत्यू झालेला नाही, तर त्यांची तिथे हत्या करण्यात आली असून आंतरराष्ट्रीय अवयव तस्करी (Organ Harvesting) टोळीने त्यांचे सर्व अवयव काढून घेतले आहेत. कंपनीने आम्हाला सुरुवातीपासून अंधारात ठेवले, कोणतीही कागदपत्रे दिली नाहीत आणि आमचे फोनही उद्धटपणे कट केले.” राकेश यांचे वृद्ध वडील रामदेव चौहान यांनीही केंद्र सरकार आणि उत्तर प्रदेश सरकारकडे या प्रकरणाची उच्चस्तरीय निष्पक्ष चौकशी करून दोषींवर कठोर कारवाई करण्याची मागणी केली आहे.
या संपूर्ण लढ्यात फेडरेशन ऑफ सीफेरर्स युनियन्स ऑफ इंडिया (FSUI) आणि फॉरवर्ड सीमेन युनियन ऑफ इंडिया या संघटनांनी कुटुंबाला पाठिंबा दिला आहे. युनियनचे सरचिटणीस मनोज यादव यांनी सांगितले की, परदेशातून मृतदेह पाठवताना कोणताही अधिकृत शवविच्छेदन अहवाल किंवा मृत्यूचे कारण सांगणारी कागदपत्रे जोडली गेली नव्हती. इतकेच नाही तर मृतदेहाच्या पावतीवर राकेश यांच्या पत्नीचे नावही चुकीचे लिहिले गेले होते आणि ज्या जहाजावर ते तैनात होते त्याचे नाव आणि करारावरील नाव यात मोठी तफावत होती. आंतरराष्ट्रीय समुद्रात भारतीय खलाशांची सुरक्षा आता धोक्यात आली असून, भारत सरकारने व्हेनेझुएला सरकारवर आंतरराष्ट्रीय कायद्यानुसार दबाव आणून या प्रकरणाचा छडा लावावा, अशी मागणी आता देशभरातून जोर धरत आहे.
