फोटो सौजन्य- pinterest
श्रीकृष्ण यांनी गोकुळ सोडणे आणि पुन्हा कधीही गोकुळात प्रत्यक्ष परत न येणे हा भारतीय पौराणिक परंपरेतील अत्यंत भावनिक, तात्त्विक आणि गूढ आशय असलेला विषय आहे. भागवत पुराण आणि महाभारत या ग्रंथांच्या आधारे या घटनेचे विश्लेषण केले, तर त्यामागे केवळ परिस्थितीजन्य कारणे नसून, व्यापक धर्मसंस्थापनेचा हेतू दडलेला दिसतो.
गोकुळ हे केवळ एक स्थान नव्हते; ते कृष्णाच्या बाललीलांचे, निरागस प्रेमाचे आणि निष्पाप आनंदाचे प्रतीक होते. यशोदा, नंद, गोप-गोपिका आणि संपूर्ण गोकुळवासियांसोबत कृष्णाचे जिव्हाळ्याचे नाते होते. परंतु गोकुळावर वारंवार येणाऱ्या संकटांमुळे, विशेषतः कंस याच्या पाठवलेल्या असुरांमुळे कृष्णाचे बालपण सतत धोक्यात होते.
कृष्णाने गोकुळ का सोडले, याचे पहिले कारण म्हणजे सुरक्षेची गरज. कंसाने पूतना, त्रिणावर्त, बकासुर, अघासुर यांसारखे राक्षस पाठवून कृष्णाचा वध करण्याचा प्रयत्न केला. या सततच्या संकटांमुळे गोकुळवासियांचे जीवनही अस्थिर झाले होते. त्यामुळे पुढे वृंदावन आणि नंतर मथुरा हा प्रवास घडतो.
दुसरे आणि अधिक महत्त्वाचे कारण म्हणजे कृष्णाचा अवतारधर्म. कृष्णाचा जन्म केवळ गोकुळात रमण्यासाठी नव्हता, तर अधर्माचा नाश करून धर्माची पुनर्स्थापना करण्यासाठी होता. मथुरेला जाऊन कंसाचा वध करणे, पुढे द्वारकेची स्थापना करणे आणि अखेरीस कुरुक्षेत्रावर धर्मयुद्धात मार्गदर्शन करणे. ही सर्व कार्ये गोकुळात राहून शक्य नव्हती. त्यामुळे गोकुळ सोडणे हे एक व्यापक दैवी योजनेचा भाग होते.
परंतु अधिक वेदनादायक प्रश्न असा आहे की, कृष्ण पुन्हा गोकुळात का परत आले नाहीत? याचे उत्तर केवळ भौतिक नाही, तर अत्यंत तात्त्विक आहे. कृष्णाचे गोकुळाशी असलेले नाते हे ‘अनासक्त प्रेम’ या संकल्पनेवर आधारित होते. त्यांनी गोकुळवासियांवर अपार प्रेम केले, परंतु त्या प्रेमात आसक्ती नव्हती. त्यांनी गोकुळ सोडले, पण गोकुळ कधीही त्यांच्या हृदयातून गेले नाही.
राधा आणि गोपिकांसोबतचे कृष्णाचे नाते हे आध्यात्मिक प्रेमाचे सर्वोच्च उदाहरण आहे. तरी श्रीकृष्ण यांनी गोकुळ सोडणे आणि पुन्हा कधीही गोकुळात प्रत्यक्ष परत न येणे हा भारतीय पौराणिक परंपरेतील अत्यंत भावनिक, तात्त्विक आणि गूढ आशय असलेला विषय आहे. भागवत पुराण आणि महाभारत या ग्रंथांच्या आधारे या घटनेचे विश्लेषण केले, तर त्यामागे केवळ परिस्थितीजन्य कारणे नसून, व्यापक धर्मसंस्थापनेचा हेतू दडलेला दिसतो.
श्रीकृष्णाचा गोकुळ त्याग हा त्याग नव्हता, तर कर्तव्याची निवड होती. त्यांनी वैयक्तिक आनंदावर कर्तव्याला प्राधान्य दिले. म्हणूनच ते केवळ एक प्रेमळ गोपाळकृष्ण राहिले नाहीत, तर ‘योगेश्वर’ बनले.
अशा प्रकारे, गोकुळ सोडण्यामागे परिस्थिती, कर्तव्य आणि दैवी योजना होती; आणि परत न येण्यामागे अनासक्त प्रेम, तात्त्विक उंची आणि व्यापक कल्याणाची भावना होती.
काही पुराणकथांनुसार, कृष्णाने आपल्या अंतःकरणात गोकुळाचे स्थान कायम ठेवले होते. त्यांनी उद्धवाला गोकुळात पाठवून गोपिकांना ज्ञान दिले, परंतु स्वतः मात्र गेले नाहीत. यामागे एक संदेश होता. की भौतिक उपस्थितीपेक्षा आध्यात्मिक एकात्मता अधिक श्रेष्ठ आहे.
(टीपः धर्म, ज्योतिष, वास्तु, फेंगशुई इत्यादी विषयांवरील लेख/बातम्या केवळ वाचकांच्या माहितीसाठी आहेत. यासंबंधी कोणताही प्रयोग करण्यापूर्वी तज्ज्ञांचा सल्ला आवश्यक आहे. आमचे उद्दिष्ट फक्त वाचकांना माहिती देणे आहे. Navarashtra या तथ्यांची पुष्टी करू शकत नाही.)
Ans: श्रीकृष्ण यांना पुढे मथुरेत जाऊन अधर्माचा नाश करायचा होता. Kansaचा वध ही त्यांची दैवी जबाबदारी होती, त्यामुळे ते गोकुळात परत गेले नाहीत.
Ans: कंसाच्या अत्याचारातून लोकांना मुक्त करणे आणि धर्माची स्थापना करणे हेच मुख्य उद्दिष्ट होते.
Ans: गोकुळमधील गोप-गोपिका आणि यशोदा-माई यांना खूप दुःख झाले, कारण त्यांचा लाडका कृष्ण त्यांच्यापासून दूर गेला.
