बाईकमध्ये न्यूट्रल गिअर पहिल्या आणि दुसऱ्या गिअरच्या मध्येच का असतो? 1-N-2-3-4-5 पॅटर्नमागचं कारण
बाईक न्यूट्रलमध्ये टाकण्याची पद्धत थोडी वेगळी आहे.
पहिली पद्धत: जेव्हा तुमची बाईक पहिल्या गिअरमध्ये असेल, तेव्हा गिअर लिव्हर हळूवारपणे वर उचला.
दुसरी पद्धत: जेव्हा बाईक दुसऱ्या गिअरमध्ये असेल, तेव्हा लिव्हर हळूवारपणे खाली दाबा. बऱ्याच रायडर्सना दुसऱ्या गिअरमधून न्यूट्रलमध्ये टाकणे सोपे वाटते. न्यूट्रल लागताच, मीटर कन्सोलवर एक हिरवा दिवा चमकतो.
बहुतेक बाईक्सवरील मानक गिअर पॅटर्न 1-N-2-3-4-5 असा असतो. याचा अर्थ, पहिला गिअर खालच्या गिअरमध्ये असतो आणि इतर सर्व गिअर वरच्या गिअरमध्ये असतात. हे विचित्र वाटू शकते, पण रायडरच्या सुरक्षिततेसाठी याची जाणीवपूर्वक रचना केली आहे.
जर एखादा रायडर जास्त वेगाने गाडी चालवत असेल आणि अचानक एखादा अडथळा आला, तर कोणीही घाबरून ब्रेक दाबेल आणि मग गिअर लिव्हर खाली ढकलून देईल.
जर न्यूट्रल सर्वात खालच्या गिअरवर असता, तर घाईघाईने पाय दाबल्याने बाईक न्यूट्रलमध्ये गेली असती. एकदा न्यूट्रल लागला की, इंजिन ब्रेकिंग संपते आणि गाडी वेगाने पुढे जाऊ लागते, जे अत्यंत धोकादायक असू शकते.
पण या सध्याच्या पॅटर्नमुळे, पाय खाली दाबल्यावर गाडी नेहमी पहिल्या गिअरमध्ये जाते, न्यूट्रलमध्ये नाही, ज्यामुळे इंजिन गाडी थांबवण्यास मदत करते.
स्लॅशगियरच्या एका अहवालानुसार (संदर्भ), १९७० च्या दशकापूर्वी, जगभरातील बाईक कंपन्यांनी स्वतःच्या गिअर पद्धती विकसित केल्या होत्या.
ब्रिजस्टोन १७५ डीटी – या बाईकमध्ये एक वैशिष्ट्यपूर्ण रोटरी गिअर होता. पाय खाली दाबल्याने १, २, ३ आणि ४ हे गिअर बदलून पुन्हा न्यूट्रलवर येत असे.
ब्रिटिश बाईक्स – अनेक जुन्या ब्रिटिश मोटरसायकलमध्ये, गिअरशिफ्ट लिव्हर डाव्या पायाऐवजी उजव्या पायावर असे, ज्यामुळे पहिला गिअर वर आणि बाकीचे खाली जात असत.
हा गोंधळ दूर करण्यासाठी आणि रस्त्यावरील अपघात टाळण्यासाठी, अमेरिकन सरकारने १९७४ मध्ये एक कठोर कायदा लागू केला, ज्यानुसार डाव्या पायाने गिअर बदलणे अनिवार्य करण्यात आले. अमेरिकेची बाजारपेठ खूप मोठी असल्यामुळे, जगभरातील कंपन्यांना त्याचे पालन करणे भाग पडले आणि ही प्रणाली आजही मोटरसायकलमध्ये कायम आहे.
