सोमवार, 27 जुलै 2026
Health Alert: तुमची किडनी खराब झालीये? शरीरातील ‘या’ 5 लक्षणांकडे अजिबात करू नका दुर्लक्ष
पाल दिसताच मेंदूतील ‘अॅमिग्डला’ हा भाग अॅक्टिव्ह होतो. हा भाग कोणतीही अनोळखी किंवा संभाव्य धोकादायक गोष्ट ओळखून शरीराला सावध राहण्याचा संदेश देत असते. त्यामुळे हृदयाचे ठोके वाढणे, घाम येणे, किंचाळणे किंवा तिथून लगेच दूर जाण्याची प्रतिक्रिया दिसू लागते. प्रत्यक्षात पाल बहुतेक वेळा धोकादायक नसली असली तरी मेंदू तिच्याकडे सावधगिरीने पाहतो.
अनेकदा लहानपणी पाल अचानक अंगावर पडणे, पाल पाहून घरातील मोठ्यांना घाबरताना पाहणे किंवा सतत “पाल जवळ जाऊ नको” असे ऐकत वाढणे, याचा मनावर खोल परिणाम होत असतो. मोठे झाल्यानंतरही ती भीती कायम राहू शकते. त्यामुळे ही भीती जन्मजात नसून अनुभवातूनही तयार होऊ शकते.
वैद्यकीय भाषेत एखाद्या विशिष्ट गोष्टीची अतिप्रमाणात वाटणारी भीती ‘स्पेसिफिक फोबिया’ म्हणून ओळखली जाते. पाल किंवा इतर सरपटणाऱ्या प्राण्यांची तीव्र भीती असणाऱ्या व्यक्तींमध्ये ही स्थिती आढळू शकते. अशा वेळी प्रत्यक्ष धोका नसतानाही भीती मात्र खरी वाटते.
पाल अतिशय वेगाने धावते, अचानक दिशा बदलते आणि भिंतीवर किंवा वर सहज फिरते. पालीची अनपेक्षित हालचाली काही लोकांना अस्वस्थ करतात. त्यामुळे पाल दिसताच घाबरण्याची शक्यता अधिक वाढते.
जर पालाची भीती इतकी वाढली की दैनंदिन आयुष्यावर त्याचा परिणाम होऊ लागला, तर मानसोपचारतज्ज्ञांचा सल्ला घेणे फायदेशीर ठरू शकते. समुपदेशन, रिलॅक्सेशन तंत्र आणि योग्य थेरपीच्या मदतीने ही भीती हळूहळू कमी करता येते. मात्र, एक गोष्ट लक्षात ठेवणे महत्त्वाचे आहे की प्रत्येक मुलगी पालाला घाबरतेच असे नाही. ही भीती व्यक्तीनुसार बदलते आणि त्यामागे मानसिक तसेच वैयक्तिक अनुभव हे कारण असू शकते.
टीप – हा लेख केवळ सामान्य माहितीसाठी लिहिण्यात आला असून कोणत्याही प्रकारच्या उपचाराचा दावा यामध्ये करण्यात आलेला नाही.
Digital Stress: सतत मोबाईल वापरामुळे वाढतोय डिजिटल स्ट्रेस; तुम्हीही करत नाही ना ‘या’ चुका?
